ตอนที่ 4917 น่าจะขอมากกว่านี้

ดวงตาของพนักงานเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ “ไปเอาตราประทับนี้มาจากไหน”

น้ำเสียงสอดรู้ของเขาทำให้เฉินผิงชักหงุดหงิด

“เรื่องนั้นสำคัญตรงไหน แค่บอกมาว่าตราประทับนี้ใช้แลกเหรียญเซียนได้หรือเปล่าก็พอ” เฉินผิงถามอย่างเย็นชา

“ของเวลาประเดี๋ยว!” พนักงานยื่นตราประทับให้เฉินผิงแล้วรีบวิ่งไปด้านหลัง

ไม่นาน ชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีเทาก็ปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มกว้าง “ข้าเป็นเจ้าของที่นี่ เข้ามาสิ”

เมื่อเห็นว่าเจ้าของร้านพูดจาสุภาพ เฉินผิงและอีกสองคนจึงตัดสินใจตามเข้าไปข้างใน

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เฉินผิงเข้ามาในห้อง เขาก็สังเกตเห็นว่าวงแหวนอาคมรอบห้องเริ่มทำงาน

คิ้วของเฉินผิงขมวดด้วยความสงสัย และทันใดนั้นเขาก็เอื้อมมือออกไปคว้าตัวเจ้าของร้าน

การใช้วงแหวนอาคมกะทันหันเป็นสัญญาณชัดเจนว่าปัญหากำลังมา

ทันใดนั้นร่างของเจ้าของร้านก็หายไป พริบตานั้นก็ปรากฏตัวอีกครั้งด้านหลังพวกเฉินผิง

หูหม่าซือและซิ่วรุ่ยตอบสนองตามสัญชาตญาณ ทั้งคู่หันไปโจมตีเจ้าของร้านโดยไม่ลังเล

เจ้าของร้านกดฝ่ามือลง และรัศมีรุนแรงก็แผ่คลุมทั่วห้อง

เฉินผิงและหูหม่าซือรู้สึกราวกับว่ามีภูเขาพันลูกทับตัวพวกเขากะทันหัน จนขยับไม่ได้

“คิดจะทำอะไร” เฉินผิงถาม สายตาจับจ้องเจ้าของร้าน

“ตอบข้ามา ได้ตราประทับมาจากไหน”

ความสุภาพในน้ำเสียงของเจ้าของร้านหายไปแล้ว

“มีคนให้มา!”

“ใคร?”

“หนิวหลี่ องค์หญิงแห่งเมืองซือหนิวยังไงล่ะ”

เมื่อได้ยินชื่อของหนิวหลี่ เจ้าของร้านก็โบกมือ และทันใดนั้นแรงกดดันในห้องก็หายไป