ตอนที่ 5005 ปล่อยให้รอดไปไม่ได้

หูหม่าซือมองตามสายตาของเฉินผิง “กำลังรอพวกตัวเป้งอยู่เหรอ”

“ไม่มีทางที่ตำหนักลำดับแปดจะส่งแต่พวกอ่อนแอมา” เฉินผิงพูดในขณะที่เก็บกระบี่ “แต่ก่อนอื่น...” ทันใดนั้นเขาก็หันขวับและชี้กระบี่ไปที่จุดหนึ่งกลางอากาศ “ดูพอหรือยัง?”

มิติสั่นสะเทือน ร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นโดยสวมหน้ากากทองแดง ตรามรกตแปดอันห้อยอยู่ที่เข็มขัดของเขา แต่ละอันสลักรูปมารร้าย

“ทูตจากตำหนักทวยเทพ?” ชายคลั่งพึมพำกับเฉินผิงด้วยน้ำเสียงเครียด “เฉินผิง เราเจอปัญหาใหญ่เข้าแล้ว”

ร่างที่สวมหน้ากากไม่ได้โจมตีทันที เขามองดูผู้อาวุโสทั้งสามที่เพลี่ยงพล้ำ จากนั้นก็พูดเสียงแหบพร่า เสียงของเขาราวกับเสียงบดโลหะ “ยอดเยี่ยมมาก คาถาลวงตาแปรเปลี่ยนนิรันดร์... ใครเป็นคนสอนให้เจ้า”

เฉินผิงตอบตรงๆ “เกี่ยวอะไรกับแก”

อากาศเย็นลง ทูตที่สวมหน้ากากแผ่รัศมีกดดันในขณะที่ตรามรกตทั้งแปดสว่างขึ้น “งั้นก็เป็นเจ้าจริงๆ” เขากล่าว “ข้าเป็นทูตของตำหนักลำดับแปด ไม่นึกว่าจะได้เจอศัตรูของเราที่นี่ เจ้าคือเฉินผิง คนที่ทำลายตำหนักลำดับเก้าและลำดับสิบของเราใช่ไหม”

“ถูกต้อง” เฉินผิงตอบพร้อมยิ้มเยาะ “ฉันเอง”

เฉินผิงไม่ปิดบังอีกต่อไป และเผชิญหน้าอย่างตรงไปตรงมา

ทูตดึงแส้กระดูกออกจากเข็มขัดของเขา “ข้าจะกระชากวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าออกมาและแขวนไว้ที่ตะเกียงวิญญาณของตำหนัก มันจะลุกไหม้นานนับร้อยปี”

หูหม่าซือก้าวไปข้างหน้า แต่เฉินผิงห้ามเขา “คุณคงไม่ไหว นำทุกคนออกไป อย่าเข้ามายุ่งดีกว่า”

เฉินผิงไม่แน่ใจว่าทูตคนนี้แกร่งแค่ไหน แต่เขารู้ว่าเหนือกว่าฮั่วจ้าว เจ้าตำหนักลำดับแปด

อาจมีศัตรูคนอื่นๆ อยู่แถวนี้ เฉินผิงต้องการให้พรรคพวกของเขาปลอดภัยหากสถานการณ์เลวร้าย อีกอย่าง เขายังพอหนีได้ถ้าจำเป็น

ทูตหัวเราะเยาะ “จะไม่มีใครได้ไปไหนทั้งนั้น”

แส้ของเขาพุ่งเข้าที่คอของหูหม่าซือราวกับงู แต่กลับถูกลำแสงกระบี่สีทองตัดขาด เฉินผิงทะยานสู่ท้องฟ้าโดยไม่มีใครทันสังเกต ร่างเงาของมังกรทองยักษ์ปรากฏข้างหลังเขา

“อย่างแกต้องสู้กับฉัน” เขากล่าว