ตอนที่ 5191 เจ้าคนปากมาก

แม่ทัพรู้สึกถึงความหวาดกลัว เจตจำนงสังหารของเฉินผิงไม่ใช่แค่คำขู่

“ถอยไป” หยูเย่วสั่ง เสียงของเธอราวกับเสี้ยวแสงจันทร์

ชายผู้ถูกตัดแขนใบหน้าเปลี่ยนจากแดงก่ำเป็นขาวซีด ก้มหัวเมื่อได้ยินคำสั่งของเธอ จ้องมองเฉินผิงด้วยสายตาอาฆาตอีกครั้ง ก่อนจะเดินโซเซออกไปขณะใช้รัศมีมารห้ามเลือด

จากนั้นหยูเย่วจึงหันมาจ้องมองเฉินผิง ม่านตาสีม่วงของเธอราวกับมีหมู่ดาวอยู่ภายใน แม้แต่เธอเองก็ยังมองไม่ทัน นอกจากริ้วสีทองที่เฉือนผ่านอากาศ ก่อนที่แขนของชายชราจะหล่นลงพื้น

แม่ทัพอยู่ที่ขั้นเซียนโลการะดับสอง ซึ่งถือเป็นยอดฝีมือในวังมารทมิฬ แต่เฉินผิงกลับเล่นงานเขาหมดสภาพ

“คิดไม่ถึงเลยว่าขั้นเซียนพเนจรระดับหกจะทรงพลังขนาดนี้ เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจจริงๆ” หยูเย่วกล่าว ริมฝีปากสีทับทิมของเธอไม่ได้ชื่นชมหรือตำหนิ

“ไม่ได้น่าประทับใจขนาดนั้น” เฉินผิงตอบอย่างถ่อมตัว “เมื่อครู่ผมออมมือ”

อย่างไรก็ตาม ในสายตาของหยูเย่ว ความถ่อมตัวของเขากลับดูเหมือนโอ้อวดเสียมากกว่า

หูหม่าซือเดาะลิ้น เฉินผิงน่าทึ่งที่สังหารผู้อาวุโสในขั้นเซียนโลการะดับหนึ่งได้ แต่ตอนที่เขาตัดแขนเซียนโลการะดับสองช่างน่าสะพรึงกลัว

เขาดึงแขนเสื้อของเฉินผิงแล้วกระซิบ “องค์หญิงมารคนนี้ดูไม่เป็นมิตรเลย เรารีบไปตอนที่ยังมีโอกาสดีไหม”

เฉินผิงไม่แม้แต่จะหันกลับไป เขาจ้องมองอย่างสงบนิ่งพลางกวาดสายตามองสันเขา

คลื่นมิติสะเทือนตอนที่หยูเย่วมาถึง บ่งบอกว่าเธอเชี่ยวชาญคาถาเคลื่อนย้ายระดับสูง ลึกลงไปในเขาเก้าอสรพิษ เขาสัมผัสได้ถึงรัศมีอันน่าเกรงขามหลายแห่ง เห็นได้ชัดว่าพลังอำนาจของวังมารทมิฬนั้นยิ่งใหญ่กว่าที่ตาเห็น