ตอนที่ 5218 ดิ้นรนหลบหนี

"งั้นทำเลย" เฉินผิงกล่าว

เขาถือกระบี่ในมือและพุ่งใส่หมี แต่ละก้าวย่างเกิดประกายไฟ หัวใจของหูหม่าซือเต้นรัว

หมีมารทมิฬที่เห็นศัตรูท้าทายจึงระเบิดพลัง อุ้งเท้าขนาดเท่าเกวียนลากวัวตะบบด้วยความโกรธเกรี้ยว

เฉินผิงหลบการโจมตี ปราณดาบสีเงินเข้าสกัด ปกป้องไม่ให้มันเข้าใกล้หูหม่าซือ

พวกชายชุดดำมาถึงหลังจากนั้นไม่นาน เริ่มลังเลเมื่อเห็นสัตว์อสูร จากนั้นจึงเข้าต่อสู้พร้อมเจตจำนงสังหาร

เฉินผิงติดอยู่ในสามเหลี่ยมมรณะ หมีอยู่ข้างหน้า นักฆ่าอยู่ข้างหลัง เขาจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด

เขาสงบนิ่งดุจหินกลางในน้ำเชี่ยว หมุนตัว ปัดป้อง ก้าวเท้าหลบหลีก กระบี่พิฆาตมังกรของเขาตวัดลำแสงเพื่อป้องกันไม่ให้ศัตรูทั้งสองฝ่าเกราะกำบังรอบตัวหูหม่าซือ

ท่ามกลางวิกฤต พู่กันของหูหม่าซือตวัดลงบนแผ่นยันต์ เส้นหมึกเรืองแสงขดตัวเป็นสัญลักษณ์โบราณ เขารีบเขียนเท่าที่มือสั่นเทาของเขาจะทำได้

เฉินผิงอัดพลังวิญญาณจนลงในยันต์ที่ยังเขียนไม่เสร็จ โลกเบื้องบนเลือนหายไปเป็นภาพพร่ามัว ขณะที่เหงื่อไหลหยดลงจากหน้าผาก ลงมาตามจมูกและชุ่มเสื้อผ้า

เขาเพ่งสมาธิเต็มกำลัง เรี่ยวแรงน้อยลงเรื่อยๆ เมื่อพลังถูกสูบออกจากกระดูก ขณะเดียวกันหมีมารทมิฬก็โจมตีเขาด้วยความดุร้าย ศัตรูในชุดคลุมดำลงมือสอดประสานกัน

รอยแผลจางๆ บาดแขนและซี่โครงของเขา บาดแผลตื้นแต่คมกริบพอที่จะทำให้ความเร็วลดลง

“หูหม่าซือ อีกนานแค่ไหน?” เฉินผิงตะโกนพลางบิดตัวทันเวลาก่อนที่จะโดนกรงเล็บอสูรหมีพอดี เขาหมุนตัวด้วยส้นเท้าแล้วแทงกระบี่ไปด้านหลัง บีบให้ศัตรูชุดดำต้องถอยออกไป

"ใกล้แล้ว!" หูหม่าซือตะโกนตอบ เสียงของเขาตั้งมั่น