ตอนที่ 5269 คนละชั้น

“ระวัง!”

เฉินผิงผลักหูหม่าซือออกไปและรับการโจมตีนั้นแทน ชุดฉีกขาดเป็นรอย แผลที่เป็นร่องห้าแห่งลึกถึงกระดูกและควันสีดำซึมออกมา หลังของเขากลายเป็นสีแดงปนดำ

“เฉินผิง!” เสียงตะโกนของหูหม่าซือดังผ่านหมอกควัน

ดวงตาของเขาร้อนรน เครื่องรางหลายสิบชิ้นผุดขึ้นมา บางชิ้นสร้างป้อมปราการดิน บางชิ้นพุ่งทะยานเป็นหอกน้ำแข็ง และอีกหลายชิ้นสร้างเถาวัลย์ผูกมัด พวกมันหยุดการรุกคืบของเหล่าองครักษ์และเจ้าตำหนักหลิวไว้ชั่วครู่

ถึงกระนั้น หูหม่าซือก็เป็นแค่เซียนโลการะดับหนึ่ง หลังกลับชาติมาเกิดพลังของยังไม่สมบูรณ์ พลังวิญญาณไหลทะลักเป็นสายน้ำ เหงื่อผุดบนหน้าผากของเขา

รอยยิ้มของเจ้าตำหนักหลิวหายไป ฟาดกรงเล็บลงไปอีกครั้ง ทำลายเถาวัลย์และแทงเข้าที่หน้าอกของหูหม่าซือ

หูหม่าซือกระอักเลือดขณะที่เขากลิ้งตัวหลบ ยันต์กระจัดกระจายราวกับใบไม้ร่วง ก่อนที่เขาจะหยุดข้างเฉินผิง

“เอาล่ะ บอกข้ามาสิ จะมีใครมาช่วยพวกเจ้าอีกไหม” เจ้าตำหนักหลิวพูดเสียงเรียบ ท่ามกลางถนนที่โรยด้วยเศษหิน

เขาก้าวเดินเป็นจังหวะ แต่ละก้าวแผ่วเบาและแผ่แรงกดดันของเซียนโลการะดับแปด บีบอัดเฉินผิงและหูหม่าซืออย่างแรงจนซี่โครงสั่น ลมหายใจหอบถี่

ทันใดนั้นเสียงร้องตะโกนก็ดังมาจากไกลๆ “บังอาจทำร้ายผู้มีพระคุณข้า ตายซะ!”

หนานป้าเถียนปรากฏตัวพร้อมขวานศึกสีดำ พลังสีแดงเข้มพันรอบคมขวานกว้างราวกับเปลวเพลิง อาซุ่ยปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับมีดสั้นด้ามประดับไพลิน คมอาวุธสลักอักขระ อาวุธล้ำค่าของหอคอยกระซิบ มีดสั้นสลายพลัง สร้างขึ้นเพื่อเจาะรัศมีป้องกันของผู้บำเพ็ญเพียร

ใบหน้าของหูหม่าซือดูโล่งใจ “หนานป้าเถียน!” เขาพูดเสียงแหบ พยายามลุกขึ้นทั้งที่ซี่โครงหัก

“ข้าคือผู้ปกครองตำหนักลำดับหก” เจ้าตำหนักหลิวประกาศ เสียงเย็นชาของเขาทรงอำนาจ “ไปให้พ้น ไม่อย่างนั้นก็เผชิญโทสะของข้า”