ตอนที่ 5275 ยอมรับความพ่ายแพ้

ทันทีที่ดาบของหวังจงกำลังจะถึงตัวเฉินผิง เฉินผิงก็ขยับ เขาไม่ได้ชักกระบี่พิฆาตมังกรออกมา แต่กลับเหวี่ยงลำตัวไปด้านข้างเล็กน้อย ราวกับใบไม้ต้องสายลมฤดูใบไม้ผลิ ดูเหมือนช้า แต่เร็วพอที่จะหลบดาบได้โดยไม่เป็นอันตราย ขณะเดียวกันเขาก็ประกบนิ้วชี้กับนิ้วกลางและดีดดาบของหวังจง

เคร้ง!

เสียงนั้นก้องกังวาน พลังประหลาดแผ่ไปตามคมดาบ ทำให้ข้อมือของหวังจงชา อาวุธกระเด็นหลุดจากมือเขา

สีหน้าของหวังจงตื่นตระหนก เขาพยายามถอยกลับ แต่เฉินผิงมาถึงตัวในพริบตา ปลายนิ้วของเขามีรัศมีสีทองอ่อน พุ่งตรงไปยังมือที่ถือดาบของหวังจง

สัมผัสเพียงครั้งเดียวปิดทุกทางหนีของหวังจง สัญชาตญาณบอกให้เขาปล่อยด้ามดาบแล้วรีบถอยหนี

เฉินผิงไม่ปล่อยให้หนี เขาเลื่อนตัวไปครึ่งก้าว เท้าขวาลากตามเท้าซ้ายไป ร่างทั้งหมดของเขาราวกับผสานเป็นหนึ่งเดียวกับเงาของหวังจง จากนั้นมือซ้ายก็วางลงบนไหล่ของหวังจงเบาๆ

“ขอบคุณสำหรับบทเรียน” เสียงของเฉินผิงนุ่มนวล เกือบจะสุภาพ

พลังที่อ่อนโยนแต่ไม่อาจต้านทานแผ่ไปทั่วร่างของหวังจง เขาก้าวไปข้างหน้าสามก้าว เกือบจะร่วงลงจากสนามประลองก่อนที่จะทรงตัวได้ ตอนนั้นเขาเพิ่งรู้ตัวว่ากระบี่พิฆาตมังกรยังคงอยู่ในฝักดาบที่เอวของเฉินผิง หน้าของเขาแดงก่ำเมื่อตระหนักได้

ยัง ไม่ได้ชัก กระบี่ด้วยซ้ำ ... ข้า แพ้ แล้วหรือ

สนามประลองในขณะนั้นเงียบสงัด ไม่มีใครเชื่อในสิ่งที่เพิ่งเห็น

จากนั้นเสียงของผู้ชมก็ดังอื้ออึง

“รวดเร็วราวกับสายฟ้า!”

“ทำยังไงถึงใช้ดรรชนีปัดวิชาดาบของขั้นเซียนโลกาได้?”

“เฉินผิงคือยอดนักดาบชัดๆ!”

หลิงเสวี่ยและคนอื่นๆ ลุกขึ้นยืน ตะโกนจนคอแทบแตก หูหม่าซือตบต้นขาแล้วหัวเราะ “บอกแล้วว่าเจ้าเด็กนี่มันมีฝีมือ!”

ม่อเฉินเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจชั่วครู่ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความภาคภูมิ