ตอนที่ 5276 ระวังอย่าเพลี่ยงพล้ำ

สามวันต่อมา การประลองรอบสองก็เริ่มขึ้นภายใต้ท้องฟ้าไร้เมฆ

สนามประลองคนน้อยลงจากการคัดออกรอบแรก บัดนี้เต็มไปด้วยดาบที่เฉียบคมที่สุดของแต่ละสำนัก นักสู้แต่ละคนแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม

เฉินผิงได้สู้กับจางค่วง ศิษย์ขั้นเซียนโลการะดับสี่จากสำนักหลี่ฮั่ว ว่ากันว่าวิชาตัดอัคคีของจางค่วงหลอมเหล็กได้ และน่าจะเป็นเรื่องจริงเมื่อดูจากไอร้อนระอุที่เกาะบนดาบสีแดงเข้มของเขา

“น่าประหลาดที่เจ้ามาได้ไกลขนาดนี้ เจ้าหนู แต่โชคของเจ้าหมดลงเท่านี้ล่ะ!”

จางค่วงยกดาบสีแดงเข้มที่ประดับด้วยเปลวไฟ เห็นได้ชัดว่าเป็นอาวุธวิเศษธาตุเพลิง

เฉินผิงไม่สะทกสะท้านและชักกระบี่พิฆาตมังกรออกมาช้าๆ คมกระบี่ออกจากฝักโดยแทบไม่มีเสียง มีเพียงเสียงคำรามต่ำๆ ราวกับอสรพิษพึมพำอยู่ในห้วงนิทรา

อีกด้านหนึ่ง หูหม่าซือรู้สึกหนาวสั่น มีเพียงเขาที่รู้ว่าภายในเสียงเบาๆ นั้นแฝงไปด้วยพลังที่รุนแรงเพียงใด

“อา ในที่สุดเจ้าก็ชักกระบี่ออกมาแล้ว” จางค่วงพูดเสียงเรียบ “จงยินดีเถอะในตอนที่ยังทำได้ พอจบการประลอง ดาบสวยๆ ของเจ้าจะกลายเป็นเพียงแท่งเหล็กผุๆ”

เขาพุ่งตัวไปข้างหน้า ดาบเพลิงของเขาพุ่งทะยานขึ้นไปราวกับมังกรที่ผุดจากท้องทะเล ไอความร้อนซัดสาดข้ามสนามประลองมาหาเฉินผิง

เสียงหายใจเฮือกดังไปทั่วอัฒจันทร์ เมื่อคลื่นความร้อนแผ่ออกไป ผู้บำเพ็ญเพียรระดับล่างต่างพากันถอยหลัง มือทั้งสองข้างบังใบหน้าจากลมร้อนที่พัดเข้ามา

“พลังมหาศาลจริงๆ! ดาบตัดอัคคีสมคำร่ำลือ!”

“เฉินผิงเสร็จแน่ พลังวิญญาณของผู้บำเพ็ญเพียรขั้นเซียนพเนจรต้านเปลวไฟนั้นไม่ได้หรอก!”

แต่เฉินผิงกลับก้าวไปข้างหน้าแทนที่จะถอย รองเท้าของเขากระทบกับพื้นด้วยความมั่นใจ

การสะบัดข้อมือแผ่วเบา กระบี่พิฆาตมังกรตวัดเป็นวงโค้งอย่างรวดเร็วจนดูเหมือนจะหายไปในชั่วพริบตา

ดาบปะทะเปลวเพลิง และมังกรคำรามก็สลายไปราวกับควันในสายฝน ความโกรธเกรี้ยวของมันหายไปกว่าครึ่งในพริบตา

“อะไรกัน?”

ดวงตาของจางค่วงเบิกกว้าง เขาไม่เคยเจอใครทำลายวิชาดาบตัดอัคคีได้ง่ายดายขนาดนี้มาก่อน

ก่อนที่จางค่วงจะกระพริบตา กระบี่ของเฉินผิงก็หลุดออกจากฝักพร้อมกับเสียงดังฟู่ เลื้อยฉกเหมือนงูมากกว่ากระบี่ ฟันเข้าที่กระดูกเหนือข้อมือของจางค่วง