ตอนที่ 5504 ไม่ใช่นักบุญ

เฉินผิงไม่สนกลุ่มคนที่เริ่มตื่นตระหนก มือขวาของเขายกน้ำเต้าวิญญาณขนาดครึ่งตัวคนขึ้นจากแท่นหิน

ริ้วเพลิงสีขาวดำลุกไหม้ในฝ่ามือเขา มือข้างนั้นสัมผัสผิวที่ทำจากดินเหนียวของน้ำเต้า

เปลวเพลิงดูอ่อนแรงราวเสียงเทียน ทว่าพลังภายในนั้นมหาศาล

อักขระกลืนวิญญาณที่สลักบนน้ำเต้าแตกร้าว วิญญาณสีฟ้าอ่อนลอยออกมา พุ่งขึ้นฟ้าสัมผัสอากาศ จากนั้นแตกกระจายไปทุกทิศทาง

วิญญาณเหล่านี้ที่ถูกดึงจากเจ้าของร่างเป็นพียงเศษเสี้ยว บัดนี้กระจัดกระจาย ต่างตามหาร่างต้นของตัวเอง

"สะ-เสี้ยววิญญาณ..." ผู้อาวุโสผมขาวกระซิบเสียงสั่น

ทันใดนั้นเขาก็รับรู้ความจริงอันน่าหวาดหวั่น คำเตือนของเฉินผิงเป็นเรื่องจริง พิธีเลื่อนระดับแท้จริงแล้วคือการสังเวยวิญญาณ

ความสำนึกผิดผุดขึ้นมา เหตุใดถึงเชื่อคำลวงของนักบวชชุดทองง่ายดายเพียงนั้น

"สหาย ได้โปรดช่วยคืนวิญญาณให้เราด้วย!" ผู้บำเพ็ญเพียรวัยกลางคนที่ร้องคร่ำครวญคุกเข่าซบหน้าลงพื้น

เลือดไหลจากหน้าของเขา แต่เขาก็โขกศีรษะไม่หยุดจนพื้นเปื้อนสีแดง

จากนั้นเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรก็คุกเข่าลงตามกันพร้อมน้ำตาไหลพราก "เราผิดไปแล้ว! ได้โปรดเอาวิญญาณของเราคืนมา!"

เสียงอันน่าเวทนาประสานกัน อ้อนวอนขอแก้ไขความผิดพลาดของตน

เฉินผิงมองฝูงชนร่ำร้องอย่างไร้ความสงสาร

เพลิงสีขาวดำลุกโชนอีกครั้ง ครั้งนี้ใหญ่จนท่วมน้ำเต้าวิญญาณ เขาหายใจช้าๆ พลางใช้จิตตวิสุทธิ

วิญญาณทุกดวงที่เคยอยู่บนแท่นหลอมวิญญาณถูกขัดเกลา ไหลผ่านนิ้วของเขาเข้าสู่ร่างราวของเหลว