ตอนที่ 601 อภัยให้ไม่ได้

เฉินผิงไม่ได้อยากคบค้าสมาคมกับหยวนเป่าจงและโจวจ้าวหลง เขาจึงบอกกับจ้าวอู๋ฉีว่า “นายพลจ้าวตอนนี้ลูกชายของคุณฉางไม่เป็นอะไรแล้ว พวกเราไปกันเถอะครับ”

จากนั้นเขาก็หันขวับพร้อมจะเดินออกไป ถ้าทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว เขาคิดว่าไม่จำเป็นที่เขาจะอยู่ที่นี่อีก

ไม่ว่าฉางหยวนจุนจะตกลงกับหยวนเป่าจงและโจวจ้าวหลงยังไง เขาก็คร้านจะใส่ใจ

พอเห็นเฉินผิงกำลังจะไป หยวนเป่าจงรีบห้ามเขาไว้แล้วร้องถาม “คุณเฉิน รอก่อนครับ! ผมมีเรื่องจะถาม ผมหวังว่าคุณจะหาคำตอบให้ผมได้”

“อะไรเหรอ?” เฉินผิงสงสัย

“คุณเฉิน ถ้ากู่ฉงเข้าไปในกายของคุณฉางหยวนได้แล้ว ทำไมคนที่อยู่เบื้องหลังต้องรอนานถึงปีกว่าจึงเข้าควบคุมร่างของเขา? พวกนั้นตั้งใจจะทำอะไรกันแน่?”

หยวนเป่าจงประหลาดใจ ผู้ครอบครองกู่ฉงควบคุมร่างของฉางหยวนแค่ในวันนั้น ทั้งที่เขาวางอุบายใส่ฉางหยวนเกินกว่าหนึ่งปีที่แล้ว

คนที่เหลือเบนสายตามาหาเฉินผิงทันทีที่ได้ยินคำถามของหยวนเป่าจง พวกเขาต่างก็อยากรู้สาเหตุ โดยเฉพาะฉางหยวนจุนที่ต้องการรู้เจตนาซ่อนเร้นของคนที่อยู่เบื้องหลัง

“ก็ตามที่ผมบอกก่อนหน้านี้ คุณฉางหยวนนอนไม่ได้สติจากภาวะจิตบกพร่องที่เป็นผลจากความกลัว ไม่ได้เป็นผลจากยาพิษ แม้ว่ากู่ฉงจะเข้าไปในร่างของคุณฉางหยวนได้สำเร็จ เจ้าปรสิตนั่นก็ไม่อาจควบคุมร่างและจิตใจของเขาได้เพราะเขาอยู่ในภาวะโคม่า”

เฉินผิงอธิบายต่ออย่างใจเย็น “คุณฉางหยวนนอนไม่ได้สติเกินกว่าหนึ่งปี ซึ่งที่จริงแล้วเขาโชคดีมาก ไม่อย่างนั้นใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลัง คงบงการคุณฉางหยวนให้ทำเรื่องเลวร้ายต่างๆ นานา ก่อนหน้านี้คุณไปกระตุ้นสมองของคุณฉางหยวนโดยบังเอิญ ในตอนที่คุณฝังเข็มให้เขาเพื่อถอนพิษ กู่ฉงจึงได้โอกาสควบคุมร่างของเขา เรื่องมันก็เลยเป็นอย่างที่เราเห็น”