ตอนที่ 602 ผมก็ควรไปเช่นกัน

มีเพียงผู้ฝึกยุทธ์ในกระทรวงยุติธรรมแห่งจิงตูเท่านั้นที่มีกำลังเหนือกว่าหมู่บ้านหม่าว ถ้าเป็นกองกำลังอื่นแค่โดนกู่ฉงไม่กี่ตัวก็คงแตกพ่ายแล้ว

ตอนที่ฉางหยวนจุนได้ยินคำพูดของจ้าวอู๋ฉี คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันแน่น สุดท้ายก็หันไปมองเฉินผิงกับหยวนเป่าจง

เมื่อหยวนเป่าจงเห็นฉางหยวนจุนมองมาที่เขา เขารีบพูดทันที “คุณฉาง นายพลจ้าว ผมยังมีเรื่องต้องไปจัดการที่บ้าน เราต้องขอตัวก่อนเพื่อไปหาเที่ยวบินกลับฮ่องกง”

จอมขมังเวทกลัวว่าฉางหยวนจุนจะขอให้เขาอยู่ ถ้าเป็นแบบนั้นคงยากที่จะปฏิเสธได้ เขาไม่มีทั้งความกล้าและความมั่นใจที่จะต่อกรกับหมู่บ้านหม่าว เขาจึงรีบปลีกตัวอย่างร้อนรน

เมื่อหยวนเป่าจงบอกเช่นนั้น ก็ไม่มีอะไรที่ฉางหยวนจุนจะตอบอีก เขาเพียงพยักหน้าให้

เพียงเท่านั้น หยวนเป่าจงก็รีบออกไปกับโจวจ้าวหลง หลังยืนมองชายสองคนเดินจากไป จ้าวอู๋ฉีก็พูดเย้ยหยัน”พวกขี้ขลาด! ดีแต่ต้มตุ๋นคนอื่น ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะอ้างว่าตัวเองเป็นจอมขมังเวทที่เก่งที่สุดในฮ่องกง พวกสวะ!”

“จ้าวอู๋ฉี ทำไมคุณถึงเรียกหยวนเป่าจงว่าพวกขี้โกงล่ะ?” ฉางหยวนจุนถามอย่างสงสัย

ก่อนหน้านี้เขามัวแต่ยุ่งอยู่กับการช่วยลูกชาย เขาจึงไม่ได้ใส่ใจตอนที่จ้าวอู๋ฉีเรียกหยวนเป่าจงว่าพวกขี้โกง

พอเห็นว่าจ้าวอู๋ฉียังเรียกอย่างนั้นไม่เลิก เขาจึงอดถามไม่ได้

จ้าวอู๋ฉีไม่ได้ปิดบังอะไร เขาบอกฉางหยวนจุนทุกอย่างที่เกิดในงานประมูล หลังจากที่ฟังเขาเล่า ฉางหยวนจุงก็ทำสีหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อ เขาอึ้งที่หยวนเป่าจงกับโจวจ้าวหลงมาไกลถึงจิงตูเพื่อทำการต้มตุ๋น

จากนั้นสีหน้าของฉางหยวนจุนกลับกลายเป็นถมึงทึง เมื่อเขาจำได้ว่าตัวเองเคารพหยวนเป่าจงมากเสียจนชวนเขามาที่บ้าน