ตอนที่ 875 กลับบ้านวันไหว้พระจันทร์

ตั้งแต่ที่เธออยู่กับเฉินผิงมา ซูอวี่ฉีไม่เคยได้ใช้ชีวิตปกติเหมือนที่คุณหนูจากตระกูลชั้นสูงพึงมี ตรงกันข้าม เธอประสบความน่าหวาดหวั่นพรั่นพรึงมากมายยามที่ออกเดินทางร่วมกับเขา

เพราะซูเหวินจงอยู่ตัวคนเดียวและไม่ได้เจอลูกสาวมาหลายเดือน จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะคิดถึงลูกใจแทบขาด

“โอ้ อย่างนั้นเหรอ!” ซูเหวินจงมีสีหน้าผิดหวังตอนที่เขาเดินทางกลับมาถึงบ้าน

หลังจากเฉินผิงใช้เวลาอยู่กับซูเหวินจงสักพักเขาก็กลับตอนนี้ฉันควรจะตรงไปหาพ่อแม่ที่หมู่บ้านตระกูลเฉิน ไม่ได้เจอพวกท่านมาตั้งหลายเดือนแล้ว!

ในตอนที่เฉินผิงออกมาจากบ้านตระกูลซู เฉินหยิงเซี่ยก็โทรมาหาเขาแล้วถาม “เฉินผิง พี่อยู่ที่หงเฉิงหรือเปล่า?”

“ใช่ พวกเธอได้ลาหยุดกันไหม?” เฉินผิงถาม

“ฉันจะได้หยุดตั้งแต่วันนี้เลย! ถ้าพี่จะกลับบ้านฉันก็ขอติดรถไปด้วยได้ไหม?”

เฉินหยิงเซี่ยอยากรู้ว่าเธอจะกลับบ้านไปพร้อมกับเฉินผิงได้หรือเปล่า

“ไปรอฉันที่ทางเข้าโรงเรียน ตกลงนะ? อีกสักพักฉันจะไปรับ” พูดจบเฉินผิงก็วางสาย

เฉินผิงไปรับเสี่ยวหลานมาก่อน แล้วก็ไปหาเฉินหยิงเซี่ยที่โรงเรียน หลังจากนั้น ทั้งสามคนก็จะไปที่หมู่บ้านของตระกูลเฉิน

“พี่เฉินผิง! ตรงนี้! ฉันอยู่นี่!” เฉินหยิงเซี่ยยืนอยู่ที่ทางเข้าโรงเรียนและโบกมือให้เฉินผิงอย่างกระตือรือร้น

ในตอนนั้นเฉินผิงกำลังขับรถโรลรอยซ์ของไป๋เสี่ยวซาน ตามปกติเขาจะใช้รถของซูอวี่ฉีไม่ก็ของหลินเทียนหู่ แต่ในเมื่อซูอวี่ฉีไม่ได้กลับและหลินเทียนหู่ยังอยู่ที่โรงพยาบาล เฉินผิงจึงต้องขับโรลรอยซ์ของไป๋เสี่ยวซานไปพลางๆ

แต่เฉินผิงก็ไม่ได้ใส่ใจว่าเขาจะขับรถอะไรอยู่ เขาสนแค่ว่ารถคันนั้นจะใช้ขับไปที่ที่เขาอยากไปได้หรือเปล่า

แต่ถึงแม้จะคิดอย่างนั้น โรลรอยซ์ก็กลายเป็นจุดดึงดูดความสนใจในระหว่างที่เขาจอดหน้าทางเข้าโรงเรียน

เป็นความจริงที่ว่ามีแค่ไม่กี่คนในหงเฉิงที่มีโรลรอยซ์ขับ แถมรถคันนี้ยังติดป้ายทะเบียนของจิงตูอีกด้วย

“เฉินหยิงเซี่ย นะ-นี่โรลรอยซ์ของลูกพี่ลูกน้องเธอเหรอ?” เพื่อนร่วมชั้นของเฉินหยิงเซี่ยถามด้วยความชื่นชม

“ใช่” เฉินหยิงเซี่ยพยักหน้า