ตอนที่ 876 กำพร้า

เฉินผิงสะดุ้งเมื่อเฉินหยิงเซี่ยทิ่มหน้าโผล่พรวดขึ้นมาข้างๆ เขา

“พี่เฉินผิง แล้วซูอวี่ฉีอยู่ไหน? นี่พี่แอบนอกใจไปมีผู้หญิงคนอื่นหรือว่าทิ้งเธอไปแล้ว?” เฉินหยิงเซี่ยกระซิบ

แม้เฉินหยิงเซี่ยจะพูดเสียงเบา เสี่ยวหลานก็ได้ยินเต็มสองหู

“พูดเรื่องอะไรของเธอ? เสี่ยวหลานกับฉันเป็นแค่เพื่อน เพราะเธอเป็นเด็กกำพร้าก็เลยไม่มีที่ให้กลับไปในวันไหว้พระจันทร์ ฉันถึงได้พามาด้วย” เฉินผิงถลึงตาใส่เธอ

เฉินหยิงเซี่ยตกใจเมื่อได้รู้ว่าเสี่ยวหลานกำพร้า เพราะไม่นึกว่าจะได้ยินแบบนั้น

เสี่ยวหลานเริ่มสะอื้นเมื่อความเศร้าเริ่มเกาะกุมเธอ

เพราะเป็นเด็กกำพร้า เธอจึงไม่มีที่ให้กลับไปยี่ยมจริงๆ แม้ราชาพิษจะเป็นศัตรูคู่อาฆาตแต่เขาก็เป็นคนที่เลี้ยงเธอมา เธอเคยมีเพื่อนหลายคนตอนเธออยู่ที่หมู่บ้านหม่าวตอนนี้ฉันไม่มีใครอื่นนอกจากน้องสาวตัวเอง อู่เม่ยเอ๋อร์ ฉันจะไปที่ไหนได้อีกถ้าไม่ติดตามเฉินผิงไป?

เฉินหยิงเซี่ยรู้สึกกระอักกระอ่วนและเป็นกังวลเมื่อเห็นเสี่ยวหลานที่จู่ๆ ก็ร้องไห้ออกมา “ฉันขอโทษนะ เสี่ยวหลาน”

จากนั้นเธอก็หยิบกระดาษทิชชู่ให้เสี่ยวหลาน

“ไม่เป็นไร ฉันชินแล้ว” เสี่ยวหลานเช็ดน้ำตาแล้วฉีกยิ้ม

บรรยากาศในรถทั้งเงียบและอึดอัดในทันใด

ไม่นานรถก็แล่นเข้าสู่หมู่บ้านตระกูลเฉิน เพราะชาวบ้านไม่เคยเห็นรถโรลรอยซ์มาก่อน พวกเขาจึงตื่นตาตื่นใจอยู่ไม่น้อย

“พ่อ! แม่!” เฉินผิงตะโกนอย่างตื่นเต้นตอนที่เขามาถึงลานหน้าบ้าน

เขาคิดถึงพ่อแม่เหลือเกิน หลังไม่ได้เจอพวกท่านมาหลายเดือน

ถังหงอิงกับเฉินเป่ากั๋วประหลาดใจที่ได้เห็นเฉินผิงเมื่อพวกเขาออกมาจากบ้าน

“เฉินผิง!” ถังหงอิงวิ่งไปหาลูกชายแล้วโผกอด