บทที่ 111

"ยัยผู้หญิงโง่นั้นหรอ" แอนดรูตะคอก

“เธอห่วงใยคุณ” ฉันแก้ตัวกับเขา

แอนดรูไม่ตอบกลับสิ่งที่ฉันพูดและไม่นานหลังจากนั้น เราก็เลี้ยวเข้าไปในซอย ในซอยนี้ เหมือนจะเป็นบ้านเก่าและทรุดโทรม

“บ้านของคุณอยู่ที่ไหนกันแน่?” ฉันถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

“คุณอยากรู้อะไร?” แอนดรูตอบด้วยความตั้งใจที่จะเบี่ยงเบนความสนใจไปจากคำถามของฉัน

คำถามของเขาเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันถามเขาเมื่อวานนี้

เกี่ยวกับแคโรไลน์ตัวจริงที่เกิดในปี 1995

เมื่อเขาเปิดประเด็นคำถามขึ้นมา ฉันก็เลยถามไปว่า “ในสูติบัตรของฉันระบุว่าฉันเกิดในปี 1995 แต่ฉันเกิดในปี 1996 จริงๆแล้วใครเกิดในปี 1995งั้นหรอ?

“แคโรไลน์ อาจเป็นได้ว่าพ่อแม่ของคุณให้เวลาคุณเพิ่มอีกหนึ่งปีในระหว่างการแจ้งเกิดในสูติบัตร! อะไรทำให้คุณคิดว่ามีแคโรไลน์ ชอว์อีกคน?” แอนดรูถามไปแบบนั้น หวังว่ามันเป็นเรื่องยากมากที่เขาจะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น

ฉันกลอกตาไปที่เขา “พ่อแม่ของฉันจะไม่ทำผิดแบบนี้! แอนดรู คุณซ่อนความลับอะไรไว้?”

“มีผู้หญิงอีกคนชื่อแคโรไลน์ ชอว์”

ฉันสะดุ้งจู่ ๆ แอนดรูก็ตบไหล่ฉันแล้วอธิบายเบา ๆ “ในช่วงปีนั้น พ่อแม่ของคุณรับเลี้ยงเด็กผู้หญิงจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า…เธอไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับชอว์ แต่ไตของเธอกลายเป็นของแม่…”

“ไตเป็นของเธอหรือเปล่า?” ฉันถามด้วยความตกใจ

ฉันทราบว่าแม่ของฉันมีประวัติไตวาย และการรอดชีวิตของเธอขึ้นอยู่กับการปลูกถ่ายไต อย่างไรก็ตาม ไม่เคยอยู่ในความฝันที่โหดร้ายที่สุดของฉันเลยที่ฉันคิดว่าไตที่ปลูกถ่ายเป็นของแคโรไลน์อีกคน!

แอนดรูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและถอนหายใจลึกๆ “ใช่ เธอเป็นผู้บริจาคที่เข้ากันได้เพียงคนเดียวในตอนนั้น แต่เธอยังเด็กและไม่สามารถผ่าตัดได้”

“แล้วไงต่อจากนั้น?!” ฉันถามในขณะที่หัวใจของฉันเจ็บปวด

“พวกเขาเลี้ยงดูเธอ และตั้งชื่อให้เธอซึ่งเหมือนกับของคุณ เมื่อใดก็ตามที่พวกเขาพาเธอไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจสุขภาพ พวกเขาจะใช้ข้อมูลประจำตัวของคุณ เวชระเบียนที่คุณเห็นเป็นของคุณจริงๆ แต่วันเดือนปีเกิดเปลี่ยนไป…ตอนนั้นคุณอายุแค่ห้าขวบ เป็นเรื่องปกติที่จะจำเรื่องแบบนี้ไม่ได้” แอนดรูอธิบาย

ฝนเริ่มเบาลงแล้ว ฉันกลั้นใจที่สั่นและกับสิ่งที่เพิ่งรู้เกี่ยวกับพ่อแม่ของฉัน และถามอย่างไม่มั่นคงว่า “และในที่สุดเกิดอะไรขึ้น?”

“โดยปกติการปลูกถ่ายจะต้องมีอายุเกิน 18 ปีจึงจะเป็นผู้บริจาคไตได้ ในช่วงนั้นเด็กผู้หญิงอายุยังไม่ถึงห้าขวบ แม่ของคุณต้องพึ่งยาและเคมีบำบัดเพื่อยื้อชีวิตไว้ แต่เมื่อเด็กหญิงอายุ 13 ปีเธอก็ไม่สามารถทนกับโรคได้อีกต่อไป”

เด็กหญิงอายุเพียง 13 ปีและยังไม่ถึงอายุที่กำหนดในการเป็นผู้บริจาคไต

“พ่อแม่ของคุณเอาไตข้างหนึ่งไปเมื่อเธออายุเพียง 13 ปี และส่งเธอไปต่างประเทศ ทำไมคุณถึงคิดว่าผมจะออกจากตระกูลชอว์ละ?” แอนดรูพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

“แม้ว่าชีวิตของผมจะไม่ราบรื่น แต่ผมก็ไม่เต็มใจที่จะกลับไปหาตระกูลชอว์อีกต่อไป! อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าชอว์จะสกปรกแค่ไหน พวกเขาก็ยังสามารถปกป้องความบริสุทธิ์ของคุณได้” แอนดรูกล่าวอย่างชอบธรรม

ฉันกุมหัวลงเล็กน้อยและแอนดรูก็ตบไหล่อีกครั้ง ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาและเขาก็หัวเราะอย่างประชดประชัน “คุณเป็นลูกสาวชื่อดังในเมืองนี้ของตระกูลชอว์ เรื่องอื้อฉาวในโลกแบบนี้คงไม่คุ้นเคยกับคุณ คุณมีพ่อแม่ที่น่ารักขนาดนี้แม้แต่ครอบครัวชอว์ใหญ่ก็ยังเป็นของคุณ คุณมีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้า แต่เบื้องหลังความสง่างามและความดึงดูดใจนั้นมักจะมีใครบางคนคืบคลานไปข้างหน้าด้วยเบื้องหลังของใครบางคนที่มีความทุกข์ยากไม่อาจบรรยายได้ "

“ฉันขอโทษ แอนดรู” ฉันพูดออกมาทั้งตาแดงก่ำ