บทที่ 139

“ไม่” เขาตอบอย่างแผ่วเบา

เขาไม่ได้ถามว่าทำไมฉันถึงไอเป็นเลือด เขาแค่หลบตัวออกจากประตูห้องน้ำและปล่อยให้ฉันเดินผ่านออกไป

ฉันไปนั่งบนโซฟาเพื่อทานยา คราวนี้ อาการคลื่นไส้ไม่รุนแรงเหมือนครั้งก่อน

ฉันอดทน เมื่อทานยาพวกนั่นเสร็จ และหันกลับไปดู แซคคารี่ยังคงยืนอยู่ที่จุดเดิม “คุณจะกลับไปที่เมืองถงพรุ่งนี้หรือเปล่า?” ฉันถามอย่างลังเล “ฉันสามารถขับรถไปส่งคุณกลับที่นั่นได้”

“ไม่ต้อง โจชัวร์จะมารับผม”

แซคคารี่ปฏิเสธข้อเสนอของฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวัง

เราคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วหลังจากนี้

ฉันนอนลงบนโซฟาเพื่อพักผ่อน แซคคารี่เข้ามานั่งข้างๆฉัน ทำให้ฉันตะลึง “คุณจะไม่นอนเหรอ?” ฉันถาม

“ผมไม่รู้สึกเพลีย นอกจากนี้ โจชัวร์จะมาถึงที่นี่แล้ว” เขาอธิบาย

โจชัวร์จะมาที่นี่เหรอ?

“งั้นฉันจะเข้าไปนอนในห้องนอนก่อนนะ” ฉันลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อเดินเขาไปห้องนอน

ทันใดนั้น แซคคารี่ร้องเรียก “แคลลี่”

มองไปที่เขาอย่างสงสัย ฉันถาม “ว่าไง?”

“หากคุณกำลังเจอปัญหาอะไรก็ตาม โปรดอย่าลังเลที่จะหาผม”

เสียงทุ้มของแซคคารี่ทำให้ฉันสงบลง ทำให้ความกังวลของฉันน้อยลง ฉันยิ้ม “คุณจะแก้ปัญหาอะไรได้?”

เขากล่าวอย่างหนักแน่น “บอกมาสิ บอกผม”

เขาจะช่วยได้ไหมถ้าฉันพูดออกไปดังๆ?!

แซคคารี่อาจสามารถจัดการทุกประเด็นได้ แต่นี่คือร่างกายของฉัน ฉันรู้ว่าสภาพร่างกายของฉันดีที่สุด

บางที ดิกสันก็พูดถูก เมื่อเขาพูดถึงควินซี่เท่านั้นที่สามารถรักษาฉันได้

“ตอนนี้ไม่มีปัญหาอะไร” ฉันยิ้มกว้าง

ฉันเดินกลับไปที่ห้องนอนและนอนลงบนเตียง ฉันได้กลิ่นของแซคคารี่ทั่วทั้งเตียง ฉันหลับไปไม่นานหลังจากนั้น

ข้างนอกสว่างแล้วเมื่อฉันตื่นขึ้นมา และฝนก็เริ่มตกปรอย ๆ ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอ่อนแอ เมื่อต่ืนขึ้นมาก็ไม่เจอแซคคารี่ในคอนโดมิเนียมแแล้ว บางทีเขาอาจจะออกไปตอนเที่ยงคืน

ฉันไปอาบน้ำให้สดชื่น และออกเดินทางไปที่บริษัท

เมื่อเช้าฉันกำลังยุ่งอยู่กับการทำเอกสารของฉัน ต่อมาในช่วงบ่าย ชัคมาหาและพูดว่า “ท่านประธานชอว์ เวนดี้ เยล มาที่เมืองอู๋เพื่อพบคุณ”

เวนดี้ เยล มาที่เมืองอู๋เพื่อพบฉันเนี่ยนะ?

“เธอบอกไหมว่าทำไมถึงมาพบฉัน?” ฉันถามด้วยความรู้สึกสับสน

คำถามที่เวนดี้ถามฉันเมื่อวันก่ซืนยังคงชัดเจนอยู่ในใจของฉัน ตอนนี้ เธอมาที่นี่เพื่อพบฉัน? เธอจะมีข่าวดีอะไรสำหรับฉันนะ?

เขาส่ายหัว “ไม่รู้เลยครับ แต่เวนดี้ได้เชิญคุณเข้าร่วมธุรกิจของครอบครัวเยล มันจะทำร้ายศักดิ์ศรีของทั้งสองครอบครัวถ้าคุณไม่ได้พบเธอ”

“ฮื้อ ดูเหมือนว่าตอนนั้นฉันจะไม่มีทางเลือก”