บทที่ 171

แต่ตอนนั้นเขายังเด็กมากและไม่มีความสามารถในการทำอะไรเลย

ฉันบอกเธอแล้วว่าทั้งสองไม่เคยสารภาพความรู้สึกต่อกันเพื่อปลอบใจเอเลน แม้ว่าแอนดรูและควินซี่จะไม่เคยยอมรับความรักของพวกเขา แต่ทั้งคู่ก็เข้าใจกันโดยปริยายในหัวใจของพวกเขา

“ฉันเคยเห็นควินซี่เธอเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่อ่อนแอและเรียบง่าย เธอเป็นเหมือนรักแรกพบของผู้ชายทุกคน”

ควินซี่ผอมและตัวเล็ก เป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้ชายที่ต้องการปกป้องเธอ เมื่อเห็นเธออ่อนแอมาก

และเธอก็สมควรได้รับความคุ้มครองอย่างแท้จริง เนื่องจากเธอโชคร้ายมาตั้งแต่ยังเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เธอได้พบกับตระกูลชอว์

ฉันเม้มริมฝีปาก “เธอเห็นควินซี่เมื่อไหร่?”

เอเลนเดินช้า ๆ ไปที่ทะเล น้ำเย็นมาถึงเอวของเธอ

ร่างกายของเธอในตอนกลางคืนดูอ่อนแอมาก ราวกับว่าเธอจะถูกพัดลงทะเลและหายไปในพริบตา

เธอมองฉันอย่างไร้ค่า “เมื่อวาน ตามคำขอของแอนดรู ฉันได้ตรวจเลือดเพื่อดูว่าจะช่วยเธอได้หรือไม่ โชคไม่ดี ผู้ช่วยของฉันบอกฉันว่าไตของฉันตรงกับเธอ”

ฉันตกใจมาก “ไตของเธอตรงกับหล่อนงั้นเหรอ?”

เอเลนกล่าวด้วยรอยยิ้มที่สิ้นหวัง “ใช่ แต่ฉันจะไม่บริจาค ฉันไม่สามารถทำใจ และขัดขืนความต้องการของฉันได้เพียงเพราะคำอ้อนวอนของแอนดรู คุณชอว์ ฉันจะทำอย่างไรเพื่อปฏิเสธเขา?”

ไตของดิกสันและเอเลนเข้ากันได้สำหรับควินซี่ แต่มีคนหนึ่งเต็มใจที่จะบริจาคในขณะที่อีกคนไม่ได้เป็นเช่นนั้น ฉันไม่ยินยอมให้ดิกสันบริจาคของเขาอย่างแน่นอน และตอนนี้แอนดรูกำลังให้เอเลนบริจาคให้เธอ ปัญหาทั้งหมดกลายเป็นทางตัน แต่ถ้าเธอไม่ยินยอม เธอจะบริจาคไตได้อย่างไร?

เอเลนรู้สึกว่าตัวเธอเองใจอ่อนลง เมื่อเผชิญกับคำอ้อนวอนของแอนดรู เธอพบว่ามันยากที่จะยึดติดกับความตั้งใจเดิมของเธอ

ดังนั้นเธอจึงถามฉันว่าจะทำอย่างไรดีตอนนี้

เธออยากรู้ว่าฉันมีวิธีปฏิเสธแอนดรูไหม

“แต่ทำยังไงได้

“นอกจากนี้ ฉันต้องการให้ควินซี่มีชีวิตอยู่ …”

ฉันส่ายหัวแรง ๆ เพื่อขับไล่ความคิดนั้นออกไปจากใจ นั้นทำให้ ฉันจึงพูดกับเอเลนว่า “ตราบใดที่เธอไม่เต็มใจ ไม่มีใครบังคับเธอได้ คุณสโตน แอนดรูคือรักแท้ของเธอ แต่ไม่ใช่ทุกอย่างของเธอ ยิ่งไปกว่านั้น เขาเป็นหนี้บุญคุณเธอนะ ไม่จำเป็นต้องเสียสละอะไรเพื่อเขาอีกแล้ว เธอควรมีชีวิตเป็นของตัวเอง”

เมื่อได้ยินแบบนี้ เธอก็เอียงศีรษะและจ้องมาที่ฉันด้วยความประหลาดใจ “เธอไม่อยากให้ควินซี่มีชีวิตอยู่เหรอ?”

“ใช่ ฉันต้องการให้ควินซี่อยู่ เพราะ…” ฉันหยุดและก้าวลงไปในทะเล และเดินไปที่ด้านข้างของเธอ “ไตที่ควินซี่หายไปอยู่ในร่างกายของฉัน ฉันรู้สึกผิดกับเธอ แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่เต็มใจที่จะคืนไตให้เธอ! คุณสโตน มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เห็นแก่ตัว นอกจากนี้ เธอยังไม่เห็นแก่ตัว คนที่ควรบริจาคคือฉัน”