บทที่ 178

จู่ ๆ แซคคารี่ก็ถามว่าฉันอยากไปเยี่ยมครอบครัวชิคหรือเปล่า

เขาเคยใช้ประโยคที่ว่า “คุณต้องการตามผมกลับไปที่ครอบครัวชิคหรือไม่?”

มันเต็มไปด้วยความหมายแฝงของความรักโรแมนติก

เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาที่เหล่ “คุณไม่สนใจพวกเขาหรอ?”

ฉันพูดไม่ออก

ฉันต้องไปเยี่ยมครอบครัวชิคเพียงเพราะฉันถามถึงเหมือนเป็นห่วงพวกเขานะเหรอ?

เห็นได้ชัดว่า ฉันแค่อยากรู้เกี่ยวกับครอบครัวชิคเท่านั้น

ฉันไม่เคยคิดจะไปเยี่ยมบ้านของตระกูลชิคเลย

เกิดอะไรขึ้นกับความคิดของแซคคารี่?

ทันใดนั้น ฉันก็รู้ว่าการคุยกับแซคคารี่เป็นความท้าทายอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับพรสวรรค์ที่มีมาแต่กำเนิดของเขาในการตัดบทสนทนาทั้งหมดออกไป

ไม่ต้องพูดถึง ปากของเขาถูกปิดผนึกด้วยสุญญากาศ ทำให้ไม่สามารถเก็บเกี่ยวข้อมูลภายในจากเขาได้

เมื่อการเปิดเผยนี้ ฉันปิดปากของฉัน และคืนบรรยากาศให้กลับสู่ความเงียบสงบที่เคยเป็นมาก่อน ฉันไปห้องน้ำ ไม่นานหลังจากนั้น เมื่อฉันกลับมาฉันเห็นเขายืนอยู่ข้างหน้าต่างพร้อมกับจุดบุหรี่ในมือ

บุหรี่อยู่ระหว่างสองนิ้วของเขา ถ่านสีเหลืองอำพันอุ่น ๆ จากปลายบุหรี่เรืองแสงขณะที่ควันเล็ก ๆ ลอยขึ้นมาช้า ๆ เขายืนอยู่อย่างเงียบ ๆ ในแสงสลัวยามค่ำคืน มันเพิ่มความลึกลับดำมืดอีกชั้นให้กับตัวตนของเขาอย่างเหมาะสม

ฉันแทบไม่เห็นแซคคารี่สูบบุหรี่ ร่างที่เงียบของเขาข้างหน้าต่างทำให้หัวใจของฉันกระพือปีก ฉันกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจลงแล้วนอนเอนหลังบนเตียง มองดูเขา จากด้านข้าง รูปร่างของเขามั่นคงและไม่มีที่ติ และหลังของเขาสูงและกว้าง ชายคนนี้ได้ฝึกฝนร่างกายบุคลิกของเขาอาศัยอยู่ในการต่อสู้ตลอดทุกวัน

รอยแผลเป็นจำนวนมากบนร่างกายของเขาเป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิใจของการบาดเจ็บนับไม่ถ้วนที่เขาได้รับ

ฉันถามโจชัวร์ว่าทำไมแซคคารี่ผู้ยิ่งใหญ่มักพบว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่ล่อแหลมเช่นนี้

โจชัวร์เคยบอกฉันว่าแซคคารี่ชอบที่จะเสี่ยงด้วยตัวเอง

แท้จริงแล้ว ชายคนนี้ไม่สามารถคาดเดาได้