บทที่ 179

“ฉัน....”

ดวงตาของเขาเย็นชาและคำถามที่ฉันอยากถามทั้งหมดติดอยู่ในลำคอของฉัน

แซคคารี่รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร เขาดูเย็นชาเป็นพิเศษเมื่อเทียบกับคืนที่มืดมิดนอกหน้าต่างขณะที่เขาพูดอย่างเรียบ ๆ ว่า “เราเป็นแค่ครอบครัวเท่านั้น”

เมื่อฉันได้ยินเขาพูดคำว่าครอบครัว ฉันรู้สึกโล่งใจอยู่ข้างใน ฉันเคยกังวลว่าเขาอาจบอกว่าเขาต้องการไล่ตามฉัน เมื่อเห็นฉันผ่อนคลาย แซคคารี่ออกจากห้องพักฟื้นของฉันพร้อมกับขมวดคิ้ว

ฉันใช้เวลาครึ่งเดือนในการพักฟื้นในโรงพยาบาลในเมืองเอส ซึ่งเป็นช่วงที่บริษัทเยลประสบความสูญเสียครั้งใหญ่เนื่องจากสัญญาที่ล้มเหลวกับบริษัทสโตน หลังจากที่เจนนิเฟอร์ถูกขังอยู่ในคุกราคาหุ้นของพวกเขาก็ลดลง 3% แต่บริษัทสโตนได้จ่ายค่าปรับเริ่มต้นให้กับบริษัทเยลจากความเป็นมนุษย์

หลังจาก บริษัทสโตนยกเลิกสัญญากับบริษัทเยลแล้ว พวกเขาก็หันไปหาบริษัทชอว์ ซึ่งพวกเขาเองเป็นคนผลักดันให้เกิดความขัดแย้งระหว่างบริษัทเยลและบริษัทชอว์ ฉันไม่ได้สนใจมันเลย อย่างไรก็ตาม นั่นคือสิ่งที่ฉันได้มา

ฉันต้องการให้ครอบครัวเยลรู้ว่าฉันกำลังเล็งไปที่พวกเขาอย่างแน่นอน

เมื่อฉันกลับจากเมืองเอสไปยังเมืองอู๋ ฉันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและรอยบนใบหน้าของฉันก็ชัดเจนขึ้นจนเห็นได้ เฮนรี่หาหมอสองสามคนให้ฉันล่วงหน้าด้วยซ้ำ เมื่อร่างกายของฉันฟื้นตัว ฉันสามารถลบรอยได้

หลังจากกลับไปที่เมืองอู๋แล้ว ฉันก็อยู่ในคอนโดของฉันเรื่อย ๆ บางครั้งฉันจะยืนอยู่หน้าหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานและเห็นชายหนุ่มรูปหล่อที่สูง ที่ยืนอยู่ตรงทางเข้าของบริเวณที่อยู่อาศัยได้อย่างชัดเจน

เขาปกป้องฉันจากที่นั่น แต่เขาไม่เคยรบกวนฉัน

ฉันนั่งอยู่หน้าหน้าต่างจ้องมองเขาและเฝ้าดูเขาจากไปเหมือนที่ฉันเคยทำในตอนนั้น

ในขณะที่มันกินเวลา ฉันก็ค้นพบกิจวัตรของเขา เขาจะมาที่บริเวณที่อยู่อาศัยของฉันทุกวันเมื่อตกกลางคืน เขาจะออกไปครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาอาจจะไม่รู้ว่าฉันได้เห็นเขาแล้ว

เช่นนั้น ฉันอยู่ในห้องนานกว่าครึ่งเดือนจนกระทั่งแอนดรูส่งข้อความถึงฉัน

“แคโรไลน์ การผ่าตัดของควินซี่ประสบความสำเร็จอย่างมาก”

อะไร?!

ควินซี่มีการผ่าตัดเมื่อไหรกัน?

ฉันโทรหาแอนดรูทันที แต่เขาไม่รับสาย

ฉันโทรไปหาผู้ช่วยอีกครั้ง แต่เขาบอกว่า “ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน”