บทที่ 180

ฉันเดินออกไปหาหมอเพื่อจัดการเรื่องรถรับส่งและเรียกผู้ช่วยของฉันขึ้นเครื่องบินส่วนตัว ตามฉันไป แอนดรูเห็นสิ่งนี้และหยุดฉันทันที “ตอนนี้เธอยังไม่เหมาะที่จะย้าย”

ฉันจ้องเขาตาแดงแล้วถามว่า “นายรู้ไหมว่าเธอท้อง?”

แอนดรูเงียบกับคำพูดนั้น ฉันผลักเขาออกไปและกลับไปที่ห้องพักฟื้น

เอเลนนอนอยู่บนเตียงคนป่วยโดยหลับตา ฉันไม่กล้าขัดเธอ ไม่นาน ผู้ช่วยก็มาถึง พร้อมด้วยพยาบาลวิชาชีพ เธอถูกย้ายไปยังโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในเมืองเอส

ฉันไม่ได้ตามเธอไปที่เมือง ฉันนั่งอยู่ในห้องพักฟื้นด้วยความโมโหและทันใดนั้นก็เริ่มตำหนิควินซี่ในใจ

หากเพียงแต่เธอยังไม่กลับมาที่เมืองอู๋!

ถ้าเธอไม่กลับมา ปัญหาทั้งหมดที่ตามมาก็จะไม่เกิดขึ้น!

อย่างไรก็ตาม เธอกลับมาเพียงเพราะเธอต้องการมีชีวิตอยู่

อย่างที่เธอบอ กถ้าไตของเธอยังทำงาน เธอจะไม่ได้กลับมาที่เมืองนี้

ฉันรู้สึกแย่มาก ราวกับว่าหัวใจของฉันกำลังจะระเบิด แอนดรูอยู่ในห้องพักฟื้นที่เอเลนเพิ่งจากไปและดูเหม่อลอยเช่นกัน จู่ ๆ ฉันก็ถามว่า “นายรู้ไหมว่าเธอเป็นใคร?”

แอนดรูได้คำใบ้และถามอย่างลังเล “เธอหมายความว่าอย่างไร?”

ฉันพูดด้วยเสียงที่แตก “แอนดรู เธอชื่อ เอเลน สโตน”

ทันใดนั้นแอนดรูก็นึกขึ้นได้และพูดว่า “ผมรู้แล้ว เราพบกันที่เมืองอู๋ ตอนนั้นผมยังไม่ได้ปักหลักที่เมืองในตอนนั้น ผมก่อปัญหาและถูกจับและเธอก็อยู่ที่นั่นด้วย ผมคิดว่าเธอเป็นคนขายบริการทางเพศ ... หลังจากที่เราออกไปข้างนอก ผมถามเธอว่าเธออยากเป็นผู้หญิงของผมไหม ผมบอกว่าผมไม่สามารถทำให้เธอรวยได้ แต่อย่างน้อยผมก็เลี้ยงเธอได้”

นั่นเป็นวิธีที่พวกเขาได้พบกันครั้งแรก ในโรงพยาบาล เอเลนเคยพูดถึงเรื่องนี้กับฉัน เธอบอกว่าเธอรู้สึกตลกเมื่อแอนดรูพูดแบบนั้น เมื่อไหร่กันที่เธอต้องการให้เขาทำให้เธอร่ำรวย?

ขณะนั้น มีรถสปอร์ตปอร์เช่สีดำจอดอยู่นอกสถานีตำรวจ เอเลนกล่าวว่าแอนดรูไม่สามารถจ่ายได้แม้จะมีเงินทั้งหมดที่เขาหามาได้ในชีวิตของเขา แต่เอเลนตอบว่าได้สิ