บทที่ 207

ฉันหายใจเข้าลึก ๆ แล้วนั่งลงบนโซฟาอย่างหดหู่ โจชัวร์ตบไหล่ฉันเบา ๆ เพื่อปลอบใจฉันเมื่อเห็นฉันอยู่ในสภาพเช่นนั้น

“แม้ว่าผมจะไม่รู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับพี่รอง - เมื่อเห็นว่าคุณทำให้ผมรับโทษ คุณคิดว่าผมจะบอกความจริงหรือยังทรยศคุณอยู่หรือเปล่า?”

โจชัวร์มีความภักดีมากโดยไม่บอกความจริงกับเขา

“ขอบคุณนะ” ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก

“คุณพยายามเกลี้ยกล่อมความลับของพี่อยู่หรือเปล่า?” เขาตั้งคำถาม

โจชัวร์เป็นคนที่มีประสบการณ์ แน่นอนเขารู้ว่าฉันพูดเป็นนัยอะไรเมื่อฉันถามคำถามนั้นจาก แซคคารี่ ฉันผงกหัว

“คุณชอบเขาไหม?” เขาพูดซ้ำ

ฉันชอบแซคคารี่ไหม!

เมื่อคืน ฉันบอกซัมเมอร์ว่าฉันแพ้ใจให้แซคคารี่

ตอนนี้ฉันก้าวเข้ามาลึกเกินไปจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ฉันคิดถึงคำถามนี้ตลอดทั้งคืน

ฉันโหยหาปัจจุบัน แต่ฉันก็ยังลากปัญหาจากอดีตเข้ามาในใจอยู่

ซัมเมอร์พูดถูก ฉันต้องก้าวต่อไป ฉันต้องการใครสักคนที่จะให้ความกระจ่างแก่ฉัน

ปัจจุบันแซคคารี่เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

“ฉันคิดว่าฉันชอบเขา” ฉันพูดตะกุกตะกักอย่างตรงไปตรงมา

“คุณหมายถึงอะไร คุณคิดว่าไง?” เขาถาม

โจชัวร์ปล่อยมือจากไหล่ของฉันแล้วจุดบุหรี่

“คุณชอบเขาหรือคุณไม่ชอบ คุณ ‘คิด’ เกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อย่างไร? ความไม่เด็ดขาดของคุณต้องทำให้พี่ขุ่นเคือง ดังนั้นนั่นอาจเป็นสาเหตุที่เขาจากไป”

“พี่โจชัวร์ นายหมายถึงอะไร?” ฉันถามอย่างเป็นห่วง

โจชัวร์พ่นควันและพูดด้วยน้ำเสียงเฉื่อยชา

“ไม่มีผู้ชายคนไหนชอบผู้หญิงที่ไม่เด็ดขาด โดยเฉพาะผู้ชายอย่างพี่เขา เกณฑ์คนรักของเขามีมากกว่าที่เราจะจินตนาการได้! ยิ่งไปกว่านั้น คุณเป็นผู้หญิงหย่าร้าง ผมไม่ได้พูดแบบนี้เพื่อทำให้คุณกังวล และผมไม่ได้ดูแคลนคุณนะ เขายังเป็นคนประหลาดที่ดูเนียบ และเขาต้องเอาชนะตัวเองให้ได้ มันยากที่จะไล่ตามเขา เบล คุณมีหนทางอีกยาวไกล”

โจชัวร์ไม่มีเจตนาที่จะดูถูกฉัน แต่ถึงอย่างนั้น เขากลับระบุข้อเท็จจริงอย่างตรงไปตรงมา เขาไม่ผิดแต่อย่างไร แม้ว่าฉันจะเป็นซีอีโอของบริษัทชอว์ แม้ว่าฉันจะมีอำนาจสูงสุด แต่ฉันก็ยังไม่เหมาะกับ แซคคารี่ทั้งหมดอยู่ดีเพราะเขามีอำนาจเหมือนกัน