บทที่ 210

แม้ว่าฉันจะขับรถบ่อย แต่ฉันก็ไม่ได้ถนัดเกี่ยวกับการแข่งรถเลย ฉันรีบปฏิเสธ

“พวกนายมีความสุขกับการแข่งรถ ฉันจะช่วยตัดสินให้พวกนายสองคน ไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่โกงและมีอคติกับฌอน”

“เอาล่ะ เตรียมตัวให้พร้อม”

จู่ ๆ ยาราที่อยู่ข้าง ๆ เธอก็ถามฉันว่า “นั่นรถของเธอเหรอ?”

“ใช่” ฉันพยักหน้า

“ฉันขับรถนั้นได้ไหม?” เธอถามเบา ๆ

“เธอจะเข้าร่วมแข่งกับพวกเขาไหม?” ฉันถามอย่างเป็นห่วง

“ใช่ เพราะมันน่าเบื่อที่จะอยู่ตรงนี่ต่อไป”

ฉันรู้สึกตัวและเหลือบมองนาธาน

“คุณชอว์ ปล่อยให้เธอขับเถอะ น้องสาวของผมยอดเยี่ยมที่สุด” เขายิ้ม

ฉันให้กุญแจรถกับยารา เธอได้เข้าไปแตะพวงมาลัยอย่างตื่นเต้น

“รถคันนี้ราคาหลายสิบล้านเหรียญ พ่อไม่เคยให้ซื้อ! ในที่สุดฉันก็สามารถลองได้” เธอพูดกับตัวเอง

รถสปอร์ตราคาหลายสิบล้านเหรียญเป็นไปไม่ได้ที่ครอบครัวทอมป์สันจะจ่ายได้ เหตุผลที่ฉันซื้อรถคือฉันเป็นคนเดียวในตระกูลชอว์ ฉันไม่มีที่ไหนเลยที่จะใช้จ่ายเงินที่ฉันได้รับ เป็นผลให้ฉันไม่ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองในแง่ของความเพลิดเพลินกับการใช้เงินเลย

ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหนผู้ช่วยของฉันจะเตรียมรถหรูมากมายให้ฉันเสมอ มันขึ้นอยู่กับฉันที่จะขับรถคันไหนก็ได้ที่ฉันต้องการเมื่อใดก็ตามที่ฉันออกไปข้างนอก

พวกเขาขับรถออกไปขณะที่ฉันนั่งอยู่ข้างถนนและรอ หลังจากนั้นไม่นาน รถตำรวจสี่คันก็ขับขึ้นมาจากระยะไกล

หัวใจของฉันเต้นระรัวออกมาจากอกและฉันก็ถอนหายใจ ฉันทุกข์ใจ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันถูกจับและนำตัวมาที่สถานีตำรวจ เหตุผลที่พวกเขาจับฉันคือฉันดูพวกเขาแข่งจากริมถนน

ฌอนและนาธานนั่งยอง ๆ อยู่ในห้องขังด้วยความลำบากใจ ขณะที่ยาราจับกระเป๋าของเธอด้วยสีหน้าไม่เป็นอันตราย

“พี่ชายของฉันมารับฉันจากโรงเรียนและพาฉันขึ้นเขา” เธออธิบาย “ฉันทำการบ้านที่นั่นโดยใช้แสงจากโทรศัพท์ คุณจะเห็นว่าฉันมีการบ้านอยู่ที่นี่”

ฉันรู้สึกประหลาดใจกับความสามารถของยาราในการปรับเปลี่ยนการเล่าเรื่อง เจ้าหน้าที่ตำรวจเปิดกระเป๋าและเห็นว่าเต็มไปด้วยคำถามคณิตศาสตร์ระดับมัธยมปลาย

“ฉันทำหน้าไร้เดียงสาแบบงง ๆ กับสิ่งที่เธอพูด” เธอแสดงได้ดี

เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ได้รับผิดชอบที่จะขังยาราแต่สั่งให้เราเรียกครอบครัวของเราเพื่อให้มีคนมาประกันตัวเรา

ฉันเหลือบมองไปที่ฌอน เขาทำเหมือนว่าไม่ใช่ความผิดอะไรของเขา