บทที่ 213

ยาราถูกตระกูลทอมป์สันปกป้องเลี้ยงดูมาอย่างดี ชีวิตของเธอไม่ถูกรบกวนจากสื่อภายนอก และมีแต่ฉันคนเดียวที่ค้นพบเรื่องการมีอยู่ของเธอ

ฉันประทับกับเรื่องราวของเด็กคนนี้มากจนอธิบายไม่ถูก ตั้งแต่เธอเกิดมา ยาราโชคดีที่เกิดมาในตระกูลที่ยอดเยี่ยมและคอยสนับสนุนผลงานของเธอเสมออย่างตระกูลทอมป์สัน

นิ้วเรียวกดส่งสติ๊กเกอร์ดอกกุหลาบกลับไปพร้อมข้อความ

[แคโรไลน์: ฉันประทับใจมากเลย! ฉันจะยกรถสปอร์ตให้เธอหนึ่งคัน เดี๋ยวจอดมันไว้ที่บ้านเธอเลย แล้วถ้าเบื่อค่อยคืนมันให้ฉันก็ได้! ในอนาคต ถ้าเธอได้เป็นตำรวจหญิงเมื่อไหร่ ฉันจะซื้อรถสปอร์ตรุ่นใหม่ล่าสุดให้เธอเอง!]

[ยารา: ได้เลย]

‘จิ๊ ตอบสั้นชะมัดเลย’

‘แถมไม่มีคำขอบคุณอีกต่างหาก’

ทว่าในขณะที่รถกำลังขับเคลื่อนเข้าสู่เขตตัวบ้าน ฌอนก็โทรเข้ามาเสียก่อน

“ที่รัก คุณถึงบ้านหรือยัง?”

‘ที่รัก...’

ฌอนเป็นพวกขี้เล่น และเขามักจะเรียกฉันแบบนี้ประจำจนทำให้มันกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว ส่วนตัวแล้วฉันไม่ได้รู้สึกอะไรเกินเพื่อน ทว่าอีกคนที่นั่งข้างกันตอนนี้นี่สิ ไม่รู้แซคคารี่จะคิดอย่างไร

แต่ฉันไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด

แคโรไม่ต้องการให้แซคคารี่คิดว่าเธอเป็นพวกหลายใจ ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายจะต้องปลีกตัวออกห่างเป็นแน่ โจชัวร์เคยบอกเอาไว้แล้วว่าร่างสูงต้องการคู่ครองทีซื่อสัตย์และปราศจากพันธะหรือเรื่องฉาว

แต่ดูฉันสิ! แคโรไลน์ที่มีแต่ข่าวฉาว แถมข่าวพวกนั้นล้วนเกี่ยวผู้ชาย

ทำให้นึกถึงเทรนฮิต ‘แคโรไลน์และฮาเร็มชายของเธอ’ ที่เคยติดท็อปการค้นหาอันดับหนึ่งขึ้นมาทันที

คำว่า ‘ฮาเร็ม’ ทำให้โมโหจนเลือดขึ้นหน้า

“อย่าเรียกฉันแบบนั้น” ฉันบอกฌอน

“ทำไม? ตอนนี้ผมเรียกคุณว่าที่รักไม่ได้แล้วเหรอ ตอนที่เราจู๋จี๋ดู๋ดี๋กันทำไมคุณถึงไม่ปฏิเสธล่ะ? เพราะมีแซคคารี่แล้วถึงไม่พอใจใช่ไหม? คุณมันนิสัยไม่ดี!”

ฌอนทิ้งระเบิดก้อนโตลงดังตุ้ม

รถคันหรูหยุดลงเมื่อเรามาถึงที่หมาย เมื่อรถจอดสนิท แซคคารี่ก็เปิดประตูรถพลันก้าวออกไปทันที