บทที่ 238

ฉันไม่เข้าใจว่าโจชัวร์หมายถึงอะไรกับการไม่ไปด้วย เพราะมันเป็นเรื่องที่ไม่มีความกังวลใจใด ๆ ฉันไม่ได้ตอบกลับข้อความของเขาเพราะรู้สึกหงุดหงิด หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำและแต่งตัวเดินกลับไปที่เตียง

แซคคารี่กับฉันนอนบนเตียงนี้เป็นเวลานานในคืนก่อนหน้า กลิ่นของเขายังคงอยู่ ฉันนอนบนเตียงและหลับไปไม่นานหลังจากนั้น ตอนตีสี่ ฉันตื่นขึ้นมาด้วยเสียงฟ้าร้องด้านนอก

หลังจากนั้นฉันไม่สามารถหลับลงได้ ฉันนอนลืมตากว้างบนเตียง หัวใจของฉันเริ่มสงบสุขและหลับไปต่อ ฉันตื่นนอนตอน 7 โมงเช้าเพื่ออาบน้ำและกินยา

หลังจากที่ฉันกินยาเสร็จ ฉันก็ขับรถมุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาล

ฉันมุ่งไปเยี่ยมพ่อบ้านชราก่อน แต่เขายังไม่ได้สติ แค่นึกถึงคำพูดของเขาเมื่อวานก็ทำให้ท้องไส้ปั่นป่วน

ฉันอยู่รอไม่นานจากนั้นก็ไปเยี่ยมเอเลน เธอดูดีขึ้นมาก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากแอนดรูอยู่ข้าง ๆ เธอจึงเงียบ

แอนดรูทำตัวค่อนข้างดี เมื่ออยู่เคียงข้างเอเลนตลอดเวลา แม้ว่าเธอจะให้เขาทำทุกอย่างให้ แต่เขาก็จะทนกับมันและไม่เคยทอดทิ้งเธอไป

ฉันไปดูเด็กทารกในห้องไอซียู

“คุณชอว์ ทารกเกิดเวลา 21:09 น. ในคืนที่ฝนตก” เอเลนกล่าว “ฉันตัดสินใจตั้งชื่อเธอว่า ‘อมายา สโตน’

ทารกใช้นามสกุลของเธอ และแอนดรูไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้

แน่นอนว่า เขาไม่มีความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เนื่องจากเอเลนเก็บเด็กไว้ด้วยค่าใช้จ่ายของเธอเอง แอนดรูไม่เกี่ยวอะไรเลย?

อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่มีความคิดเห็นใด ๆ เกี่ยวกับปัญหานี้ แต่หัวใจของแอนดรูก็ต้องผิดหวังเพราะเอเลนไม่ให้อภัยเขา

ฉันออกจากโรงพยาบาลโดยไม่ได้พักนานเกินไป เนื่องจากฉันไม่มีอะไรทำ ฉันจึงเดินทางไปที่สำนักงาน ผู้ช่วยของฉันประหลาดใจที่เห็นฉันมาที่นั่น

“ประธานชอว์ ผมกำลังจะโทรหาคุณอยู่เลย” เขากล่าว

ฉันขมวดคิ้ว “เกิดอะไรขึ้น?”