บทที่ 258

“ครอบครัวชิคไม่เคยมีจิตกุศล ในความเป็นจริง พวกเขาใจร้ายและเย็นชามากกว่าที่ใครจะคาดคิด ไม่ว่าใครจะเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของพวกเขา พวกเขาก็ไม่สามารถฝ่าฝืนกฎของพวกเขาได้ การต้องการให้พวกเขาเปิดใช้งานระบบระบุตำแหน่งจีพีเอสทั่วโลกอีกครั้งเป็นเรื่องที่เหนือจินตนาการ นอกจากนี้ ยังใช้เงินทุนและทรัพยากรจำนวนมาก”

นาธานชะงักไปครู่หนึ่ง เขาพูดอย่างหมดหนทางว่า “ถ้าผมโทรหาโจชัวร์ เขาจะปฏิเสธคำขอของผมแน่นอน แต่ถ้าเป็นคุณชอว์…”

นาธานรู้แค่ว่าฉันกับแซคคารี่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวเรื่องความสัมพันธ์

ไม่ ไม่ ไม่ นั่นไม่ใช่เรื่องอื้อฉาว

เป็นเพียงการที่เขาปรากฏตัวและอุ้มฉันออกจากพิธีงานแต่ง และเขาก็ปรากฏตัวที่สถานีตำรวจเพื่อปกป้องฉันและพากลับ

นาธานไม่รู้ว่าแซคคารี่กับฉันมีความสัมพันธ์กันแล้ว ถ้าเขารู้ เขาคงจะถามฉันก่อนหน้านี้

ฉันเอาโทรศัพท์โทรหาโจชัวร์ เมื่อเขารับสาย เขาก็เรียกฉันว่า ‘เบล’ เขาหัวเราะและถามว่า “มีอะไรเหรอ?”

ลมทะเลเริ่มเย็นยะเยือก เราสามคนรีบเข้าไปหลบในห้องบนเรือยอทช์ ฉันขอร้องโจชัวร์ว่า “คุณเปิดการใช้งานจีพีเอสของยาราได้ไหม?”

“ฉันขอโทษจริง ๆ” โจชัวร์ชะงักทันทีที่ได้ยินแบบนั้น

ฉันวิงวอนและตะโกนว่า “พี่…”

โจชัวร์อธิบายอย่างเชื่องช้า “เบล ฉันรู้ว่าเธอต้องการจะพูดอะไร แต่ตัวระบุตำแหน่งจีพีเอสทั่วโลกอยู่ภายใต้การควบคุมของพี่รอง ฉันไม่มีอำนาจ เธอสามารถโทรขอพี่รองเท่านั้น”

“โอเค” ฉันตอบ

ในขณะที่ฉันกำลังจะวางสาย ฉันได้ยินน้ำเสียงที่เป็นลางของเขาเตือนฉันว่า “ขอให้พี่รองใช้ทุนของเขาเพื่อช่วยชีวิตอดีตสามี และคนรักเก่าของเธอ เบล เธอโหดร้ายไปหรือเปล่าที่จะขอความช่วยเหลือจากเขาเพื่อช่วยชีวิตพวกเขา?”

ฉันกำโทรศัพท์แน่น และใบหน้าของฉันก็ซีดลงทันที โจชัวร์วางสายขณะที่ฉันมองไปที่นาธานอย่างทำอะไรไม่ถูก เขาเพียงเตือนฉันและพูดว่า “นี่เป็นเรื่องของชีวิตและความตาย คุณชอว์ เธอต้องตัดสินใจ”

ถ้าแซคคารี่พบว่าคนที่เราพยายามช่วยชีวิตนั้นรวมถึงพี่น้องเกร็กด้วย ...

ฉันจะทนทำร้ายความรู้สึกของแซคคารี่ได้ยังไง?! มันเป็นเรื่องของชีวิตและความตาย!

เมื่อฉันลังเลใจ นาธานก็คว้าโทรศัพท์จากมือฉันและค้นหาหมายเลขของแซคคารี่ในรายชื่อติดต่อของฉัน เขากดหมายเลขและส่งโทรศัพท์กลับมาหาฉัน

ฉันส่ายหัวปฏิเสธโดยไม่รู้ตัว แต่ลอเรนขอร้องฉันว่า “พี่แคโรไลน์ ตอนนี้ มีเพียงพี่เท่านั้นที่สามารถช่วยพี่น้องของฉันได้!”

ทันใดนั้น สายโทรศัพท์ก็ถูกเชื่อมต่อ ฉันได้ยินน้ำเสียงเย็นชาของแซคคารี่จากอีกฝั่งหนึ่งของสายโทร

“เบล เป็นอะไรหรือเปล่า?”

“พี่คะ” ฉันร้องออกมาอย่างประหม่า

ในท้ายที่สุด ฉันก็ยังไม่สามารถพูดคำขอของฉันได้

“อืมมม คิดถึงฉันแล้วเหรอ?”