บทที่ 262

สีหน้าฉันอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก ฉันเงยหน้าขึ้นเพื่อดูว่าใครพูด

“เป็นคุณนั้นเอง”

“เขาพูดออกมาอีกครั้ง แล้วแซคคารี่ล่ะ?”

เขาถามคำถามเดิมซ้ำ ฉันพยายามอย่างเต็มที่เพื่อระงับความขุ่นมัวในใจ

“ฉันจะอธิบายกับแซคคารี่เอง พี่สาม คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนี้”

“ฉันไม่อยากเป็นห่วงหรอกนะ แต่ถึงอย่างไร ทำไมเธอถึงมีส่วนร่วมในเรื่องนี้ที่เกี่ยวกับดิกสัน? เธอคิดว่าแซคคารี่จะหาคำตอบไม่ได้จริง ๆ หรือไง?”

โจชัวร์เรียกชื่อของแซคคารี่แทนที่จะเรียกเขาว่า ‘พี่รอง’ มันแตกต่างจากเขาเนื่องจากโดยปกติแล้วเขามักจะเกรงกลัวแซคคารี่

ฉันตกอยู่ในความเงียบขณะนั่งยอง ๆ บนพื้น โจชัวร์เข้ามานั่งยอง ๆ ตรงหน้าฉัน เขาตบไหล่ฉัน

“พี่รองไม่ใช่คนให้อภัยใครง่าย ๆ นะ”

“ฉันจะให้คำอธิบายกับแซคคารี่” ฉันฮึดฮัดอย่างหัวเสีย

ฉันรู้สึกอึดอัดอย่างมาก ราวกับว่ามีก้อนหินก้อนใหญ่บดขยี้หัวใจของฉัน

โจชัวร์เตือนฉันอย่างอดทนว่า “อย่าออกไปข้างนอกคนเดียวอีก ระวังเขาไว้เสมอ ไม่อย่างนั้น ฉันไม่รู้นะว่าฉันจะทำอะไรต่อจากนี้อีก”

ฉันจำได้ว่าฉันเห็นโจชัวร์ที่ชายหาดและเขาพูดว่า ‘เคนเนดี้ครับ’

“คุณมาทำอะไรตรงนี้?” ฉันถามด้วยความประหลาดใจ

โจชัวร์ยิ้มและถามฉันกลับว่า “เธอคิดว่ายังไง?”

“คุณเป็นคนจัดการให้พวกเขาปรากฏตัวพร้อมกันในโอกาสเดียวกันเหรอ? คุณเป็นคนที่ทำให้ฌอนชวนฉันไปเรือสำราญ ใช่ไหม? คุณอาจต้องการสอนบทเรียนให้พวกเขาต่อหน้าฉันเพื่อเป็นการเตือนฉันเพื่อที่ฉันจะได้อยู่ห่าง ๆ จากพวกเขาในอนาคต มิฉะนั้น คุณจะต้องใช้วิธีอื่นในการจัดการกับพวกเขา

“นี่คือแผนของคุณสินะ! อย่างไรก็ตาม คุณไม่ได้คิดให้ฉันออกไปก่อน ดังนั้นคุณเพียงแค่สั่งให้คนของคุณผลักพวกเขาลงทะเล! แต่แล้ว ทำไมยาราถึงเข้ามาเกี่ยวเหตุการณ์นี้ด้วย?”

สิ่งที่ฉันพูดมันไม่ไกลจากความจริงเลยเพราะโจชัวร์ลูบหัวฉันและยิ้ม

“ใช่ไง ฉันเลยอยากจะเตือนเธอไว้ ฉันไม่เคยวางแผนคิดที่จะปิดบังเรื่องนี้กับเธออยู่แล้ว ฉันแค่อยากจะทำให้พวกเขาอับอายต่อหน้าเธอ เพื่อเตือนเธอ ใครจะรู้ว่าเธอจะออกไปกลางงานปาร์ตี้ล่ะ? อย่างไรก็ตาม ฉันสั่งให้คนของฉันโยนพวกเขาลงทะเล หากเธอได้รับข่าวว่าพวกเขาตกลงไปในทะเล เธอจะรีบไปหาพวกเขาโดยไม่ต้องคิดเลย”

“แล้วนั่น คุณก็เป็นคนที่โยนยาราลงทะเลด้วยเหรอ? เพียงเพราะคุณรู้ว่าเธอมีจีพีเอสของบริษัทชิค คุณตั้งใจให้เธอตกลงไปในทะเลกับพวกเขาเพื่อที่ฉันจะได้ติดต่อกับครอบครัวชิคเมื่อเราหาพวกเขาไม่พบจริงไหม?”

โจชัวร์ยิ้มอย่างเศร้าโศก “ก็ใช่”

ฉันตัวสั่นและถามว่า “คุณอยากดูว่าฉันจะเลือกใครระหว่างแซคคารี่ ดิกสัน และคนอื่น ๆ ใช่ไหม? นั่นคือเหตุผลที่คุณบอกฉันว่าคุณไม่มีสิทธิ์ใช้ระบบจีพีเอสของบริษัทชิค คุณจงใจที่จะลงโทษฉัน คุณจงใจที่จะทำให้ฉันอับอายแบบทำอะไรไม่ถูกต่อหน้าแซคคารี่ ทำไมคุณถึงทำกับฉันแบบนี้?!”

“เธอยังไม่รู้อีกหรือว่าทำไม?” โจชัวร์ถามฉันแทนว่า

เขาตบหัวฉันเบา ๆ และอธิบายเบา ๆ ว่า “เบล เธอต้องจำไว้ อย่างแรกเลยนะ ฉันเป็นแค่พี่สาม ซึ่งพี่รองอยู่เหนือกว่าก่อนที่ฉันจะเป็นพี่สามของเธอนะสิ เธอเข้าใจที่ฉันหมายถึงไหม?”