บทที่ 278

มันยากที่จะเข้าใจคำว่า ‘ออกไปจากตระกูลชิค’

ดังนั้น ฉันถึงถามแซคคารี่อีกครั้ง “ทำไมจู่ ๆ ท่านถึง...”

ด้านล่างของคลับเฮ้าส์ยังเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่กำลังเมามันส์กับแสงสีและดนตรีที่ดังกระหึ่ม สปอร์ตไลท์สีสันหมุนสาดแสงไปมาทั่วพื้นที่ทั้งหมด รวมทั้งชั้นสามที่เราทั้งคู่ยืนกอดกันอยู่

แสงจ้าที่กระทบลงบนคนร่างสูง

นัยน์ตาคู่คมหรี่ลงเล็กน้อย

“แม่ใช้จังหวะที่พ่อล้มป่วยอยู่โรงพยาบาลหนีไปที่เมืองอู๋”

แสดงว่าตอนนี้แม่ของแซคคารี่อยู่ที่เมืองอู๋ นั่นเป็นสาเหตุที่เขามาที่นี่สินะ ฉันเริ่มกังวลขึ้นมานิด ๆ “แล้วคุณจะทำยังไงต่อ?”

“เราเจอกันแล้ว แต่ท่านไม่ยอมกลับไปที่คฤหาสน์ และก็ไม่ยอม...”

แซคคารี่ชะงักไป ก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที “เธอไม่เล่นเกมต่อเหรอ?”

“ยาราเล่นแทนฉันอยู่” แคโรอธิบาย พลางซุกลงที่อกหนา

“เธอควรกลับเล่นกับพวกนั้นต่ออีกหน่อยนะ”

“แล้วคุณล่ะ?” ฉันถามย้ำ

“ฉันกำลังรอคนบางคนอยู่ เรามีเรื่องที่ต้องคุยกันนิดหน่อย”

ถ้าแซคคารี่กำลังยุ่ง ฉันก็ไม่ควรเข้าไปรบกวนเขา แขนเรียวผละออกแล้วหมุนตัวกลับเข้าไปในห้อง ภาพที่เห็นคือยารากำลังทิ้งไพ่ที่ทำให้มาร์ตี้เป็นฝ่ายได้เปรียบ

“ขอบใจนะ ยารา!” มาร์ตี้ร้องดีใจ

ยารายกยิ้ม “ไม่ต้องห่วงหรอก มันไม่ใช่เงินของฉันซักหน่อย”

ตามกติกาแล้วเราจ่ายค่าแพ้พนันด้วยเช็กเงินสด และสมุดเช็กตรงตำแหน่งของฉันและยาราก็เป็นชื่อของแซคคารี่

แคโรเดินไปนั่งข้างยาราพลางถาม “เธอเสียไปเท่าไหร่แล้ว?”

“เราไม่แพ้หรอก” เธอโคลงหัวเล็กน้อย

“ยาราแค่ไม่ยอมรับว่ากำลังจะแพ้ต่างหาก” มาร์ตี้รีบพูดล้อเมื่อได้ยินเธอตอบแบบนั้น