บทที่ 359

เมืองถงอยู่ในฤดูหนาวอากาศหนาวเย็นเป็นพิเศษ และนั่นทำให้เขารู้สึกหนาวสั่นในก้นบึ้งของหัวใจ

เมื่อวานตอนที่แลนซ์รีบไปเมืองถง เขาไม่รู้เลยว่าเขาจะได้พบกับยาราและพี่ชายของเธอในบ้านพักครูของเขา เขารู้เพียงว่าภรรยาของครูเป็นคุณป้าคนที่สี่ของยารา หลังจากที่พวกเขาแนะนำตัว

ยาราไม่แปลกใจเมื่อเธอเห็นเขา และกลับไปเล่นกับหลานชายของเธอหลังจากที่เธอพูดกับเขาอย่างนุ่มนวล แลนซ์พบว่ายาราเชื่อฟังเมื่ออยู่ต่อหน้าครอบครัวของเธอมาก เธอพูดและหัวเราะเหมือนเด็ก ๆ ไม่เหมือนตอนที่อยู่ต่อหน้าเขา เธอเป็นคนใจเย็นและทำราวกับว่าเธอไม่สนใจสิ่งใดที่อยู่ตรงหน้าเขา

มันดูเหมือนว่าเธอพยายามอย่างเต็มที่ที่จะผสมผสานเข้ากับครอบครัวและเป็นส่วนหนึ่งของเธอ

ในที่สุดแลนซ์ก็พบว่ายาราเหมือนเป็นนักแสดงหญิงได้เลยทีเดียว

อย่างน้อย เธอก็ดูแตกต่างออกไปเมื่ออยู่กับครอบครัว หรือไม่อยู่กับครอบครัว

แลนซ์จากไปไม่นานหลังจากที่เขามาถึง คุณป้าของยาราคิดว่าพวกเขารู้จักกันดีเมื่อเธอได้ยินว่า ยาราเคยแสดงโชว์ร่วมกับแลนซ์ เธอจึงขอให้ยาราเดินไปส่งเขาที่ประตู พวกเขาเดินไปด้วยกันในคืนที่หิมะตกและไม่พูดอะไร เมื่อพวกเขากำลังจะแยกจากกัน แลนซ์ถามยาราว่า “คุณเกลียดผมมากไหม?”

แลนซ์สาบานว่า เขาไม่เคยสนใจความคิดเห็นของคนอื่นที่มีต่อเขาเลยตลอดชีวิต 31 ปีที่ผ่านมา

อย่างไรก็ตาม เขาหวังว่าคนตรงหน้าจะไม่เกลียดเขา

เขาไม่สามารถอธิบายได้ว่าเขารู้สึกอย่างไร แต่ลอเรนเคยบอกว่า ถ้าเขาเป็นแบบนั้นนั่นหมายความว่าเขาห่วงใยยารา

นี่เป็นครั้งแรกที่แลนซ์มีความคิดเกี่ยวกับยาราอยู่ในใจ

มันแตกต่างจากความรู้สึกปกป้องที่เขามีต่อแคโรไลน์ เขาอยากจะอยู่กับคน ๆ นี้ ไปตลอดชีวิตของเขา

สุดท้ายแล้วแลนซ์ก็เข้าใจในสิ่งที่เขาลังเลเมื่อไม่นานมานี้ เมื่อความคิดนี้ปรากฏขึ้น!

ค่ำคืนนี้ภายใต้หิมะ และในตอนนี้แลนซ์ต้องยอมรับว่าเขาตกหลุมรักยารา เขาจะไม่หนีไปจากความรู้สึกที่มี

เขาไม่รู้ว่าเขาเริ่มสนใจเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ อาจจะเป็นตอนที่เธอเข้าไปในคอนเสิร์ตของเขาและเริ่มร้องเพลง หรืออาจจะเป็นตอนที่เธอเปลี่ยนใส่ชุดกิโมโนที่สวยงาม และยืนอยู่ตรงหน้าเขาที่วัดญี่ปุ่น

บางทีมันอาจจะเป็นเหตุการณ์ตอนที่เขาไล่ตามจับโจรและ ...

เธอยืนข้างเขาอย่างกล้าหาญ!

เขาไม่ได้ถูกย้ายเมืองมาเป็นเวลาสิบปีเมื่อตอนลอเรนไล่ตามเขา แล้วตอนแคโรไลน์คิดถึงเขามาเก้าปีและเขาก็รู้สึกสะเทือนใจเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเมื่อเธอ 'เสียชีวิต' แต่กับยาราใช้เวลาเพียงเดือน ...

สิ่งที่เรียกว่าคู่รักในวัยเด็กและรักแรกพบนั้นไม่มีอะไรเลยนอกจากความจริงก็คือ การพบคนที่ใช่ในเวลาที่ใช่ก็เท่านั้น

เช่นเดียวกันกับการที่ยาราปรากฏตัวในโลกของแลนซ์

เธอเข้ามาในโลกของเขาไม่เร็วเกินไป หรือสายเกินไป ...

ด้วยวิธีที่หยิ่งยโสแต่ไม่แยแส

ยาราเงยหน้าขึ้นมองเขา เมื่อเธอได้ยินผู้ชายข้าง ๆ เธอพูด “ฉันไม่ได้เกลียดคุณ”

แลนซ์ถามอย่างกังวล “แล้วทำไมคุณถึงหลบหน้าผมอยู่เสมอ?”

เสียงของเขาต่ำและคาดเดาไม่ได้เล็กน้อยในคำพูดของเขา

“นายพูดอยู่เรื่อย ๆ ว่านายจะต้องรับผิดชอบฉัน แต่ฉันไม่ต้องการให้นายมาแบกรับความรับผิดชอบใด ๆ!” เธอพูด

แลนซ์ยกมือขึ้นแตะที่ศีรษะของเธอพูดอย่างจริงจัง “ทำไมคุณไม่ต้องการให้ผมรับผิดชอบอะไรเลยล่ะ?”

แลนซ์หยุดไปชั่วขณะและจ้องเข้าไปในดวงตาของเธอ เขาอธิบายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “แม้ว่าผมจะอายุมากกว่าคุณ 14 ปี แต่มันดูแย่ขนาดนี้เลยเหรอ? ผมแค่ลิ้มรสความขมขื่นของวัยชราที่เร็วกว่าคุณเท่านั้นเอง และผมสามารถแบ่งปันประสบการณ์ที่ผ่านมาให้กับคุณได้นะ นอกเหนือจากนั้นแล้ว ผมสามารถยืนอยู่ตรงหน้าคุณได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะมีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นตาม? ผมไม่อยากเลือกที่จะแก่กว่าคุณมากนักหรอก แต่ผมจะทำอย่างไรกับมันได้ล่ะ?”