บทที่ 403

“เขาเย็นชาและก็ไร้หัวใจอย่างกับก้อนน้ำแข็งเดินได้เสียอีก!”

พลันแซคคารี่ก็ลืมตาขึ้นมา พร้อมเอ่ยชื่อเอ็มมี่เสียงเรียบ

จนหญิงสาวชะงักกึก

“อะไร?”

“ยังมีเรื่องที่ฉันติดค้างเธอหรือตระกูลฮูลอีกหรือเปล่า?”

เป็นคำถามง่าย ๆ ที่เอ็มมี่ให้คำตอบเขาไม่ได้

มาร์ตี้ที่เห็นสถานการณ์เริ่มแย่ลง ก็รับพุ่งเข้ามาเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที

“เลือกพูดเรื่องนี้เถอะ เรามาคุยเรื่องวิธีสู้กับตระกูลของไอ้เด็กฌอนดีกว่าก่อนหน้านี้ พวกมันไม่ได้แค่ยึดอำนาจในแถบยุโรปไปจากเรา แต่ยังหยามหน้าด้วยการขยายอำนาจเข้ามาในประเทศของเราอีกด้วย ตอนนี้พวกมันเริ่มแข็งแกร่งขึ้นมากจนน่ารำคาญเกินไปแล้ว!”

ทว่าแซคคารี่กลับเมินคำพูดนั้น พร้อมพูดเสียงนิ่งใส่เอ็มมี่ต่อ “ฉันรู้ว่าตอนที่ตัวเองไม่ได้สติ เธอทำอะไรเธอคนนั้นไว้บ้าง และฉันจะให้โอกาสตระกูลฮูลเป็นครั้งสุดท้าย เอ็มมี่! ฉันมันคนใจดำ ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร และไม่ยอมให้ใครมาเอาเปรียบ ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาทำตัววางอำนาจในถิ่นของฉันหรือทำร้ายผู้หญิงของฉันได้ทั้งนั้น แม้กระทั่ง...”

เสียงเข้มเงียบไปพัก พลันหรี่ตามอง

“แม้กระทั่งเธอคนนั้นที่เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลฮูลผู้คอยให้ความช่วยเหลือฉันก็ตาม และแม้ว่าในอนาคตเธอจะกลายเป็นผู้สืบทอดอำนาจของตระกูล เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาล้ำเส้นฉัน!” เขาตวาดกร้าว

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินร่างสูงนิยามตัวเองว่าเป็นคนใจดำ เอ็มมี่ที่ยืนนิ่งด้วยความเจ็บปวดเอ่ยถามกลับเสียงแผ่ว “แล้วนายต้องการอะไร? แซคคารี่ แม้ว่านายจะไม่รักฉัน แม้ว่าฉันจะหยาบคายไร้มารยาท และแม้ว่าฉันทำร้ายคนในใจของนาย ฉันก็ยังเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของนายไม่เปลี่ยน ตระกูลฮูลคือสถานที่ที่นายเติบโตมานะ!”

เสียงเล็กสั่นถามต่อ “นอกจากว่า นายต้องฆ่าฉันแล้วล่ะ ต้องการแบบนั้นไหม?”

ร่างสูงเบนหน้าไปอีกทาง พลางจ้องเขม็งไปด้านหน้าพร้อมประกาศกร้าว