บทที่ 435

ร่างเล็กลุกขึ้นก่อนจะเอาตัวเข้าไปอยู่ในวงแขนของชายหนุ่ม

“ถึงเวลาของพิธีแล้วเหรอคะ?” เสียงเล็กโอดครวญ

“อืม ลุกขึ้นแล้วไปเปลี่ยนชุดเถอะ”

ฉันลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุดอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ก่อนจะลากร่างกายที่อ่อนเพลียของตัวเองเดินตามแซคคารี่ไป เพื่อส่งคุณแม่ของเขาไปสู่การเดินทางบทสุดท้าย เมื่อพวกเขาปิดฝาโลง ฉันสังเกตเห็นนัยน์ที่แดงก่ำของแซคคารี่

พิธีงานศพยังคงดำเนินต่อไปจนถึงเวลาเก้าโมงเช้า พวกเราไม่ได้ย้อนกลับไปที่คฤหาสน์หลังเก่า ทว่าพวกเรากลับขับรถกลับมาที่เมืองถง ระหว่างทางกลับ ฉันรู้สึกเจ็บท้องน้อยตลอดเวลา และรสชาติของโลหะขึ้นสนิมในลำคอก็แรงขึ้น

เรามาถึงคอนโดเวลาประมาณบ่ายโมง หรือบ่ายสอง แซคคารี่ดื่มนมและไปอาบน้ำ ก่อนจะหลับไป ระหว่างที่เขากำลังหลับ ฉันขับรถไปที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจสุขภาพอีกครั้ง

ฉันขับรถมาที่โรงพยาบาลชิค เมื่อท่านผู้อำนวยการรู้ข่าว เขารีบมาหา และพาไปตรวจอย่างตั้งอกตั้งใจ ผลของการตรวจซีทีสแกนไม่เป็นที่น่าพอใจนัก คุณหมอบอกว่าฉันมีโอกาสจะกลับมาเป็นมะเร็งอีกครั้ง

ร่างเล็กถามด้วยความตกตะลึง “ฉันไม่ได้หายขาดแล้วเหรอคะ? ทำไมมันถึงกำเริบขึ้นอีก?”

“นายท่าน ผมไปย้อนดูประวัติการตรวจรักษาของคุณมา คุณเป็นมะเร็งมดลูกระยะสุดท้าย เมื่อเป็นระยะสุดท้าย... มันไม่สามารถรักษาได้อย่างง่ายดาย แม้จะด้วยความก้าวหน้าทางการแพทย์ในปัจจุบัน ไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อสี่เดือนที่แล้ว คุณยังมีการคลอดที่ผิดปกติ... แม้ว่าจะได้รับการรักษาที่ทันท่วงที แต่สุขภาพของคุณยังคงได้รับผลกระทบอยู่ และในตอนนี้ก็มีสัญญาณของการเกิดมะเร็ง ผมขอแนะนำให้คุณรับยาต้านมะเร็งอย่างต่อเนื่อง”

การเกิดซ้ำของมะเร็ง นั่นหมายความว่าฉันสามารถเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงจากภาวะอาการของโรคได้ตลอดเวลา และจากโลกนี้ไปงั้นเหรอ?

ฉันหลบหนีจากความตายมาได้ครั้งหนึ่ง นี่ฉันยังจะมีโอกาสอีกครั้งไหม?

ฉันเป็นผู้โชคดีที่ได้รับพรจากเทพเจ้าแห่งความตายซ้ำแล้ว ซ้ำเล่าอย่างนั้นเหรอ?

ฉันยกมือขึ้นเพื่อปิดบังดวงตาที่แดงก่ำ ก่อนจะถามคุณหมอ “ยาต้านมะเร็งมีประสิทธิภาพมากแค่ไหน?”

“นายท่าน ยาต้านมะเร็งที่คุณทานก่อนหน้านี้ถูกพัฒนาขึ้นโดยตระกูลชิค ประสิทธิภาพของมันล้ำหน้ากว่ายาไหน ๆ ในโลก และช่วยทำให้อาการของคุณคงที่ ตราบใดที่คุณทานยาอย่างต่อเนื่อง มันก็ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร อย่างไรก็ตาม ผมไม่สามารถการันตีได้ร้อยเปอร์เซ็น”