บทที่ 436

นี่ฉันกำลังร้องไห้อยู่งั้นเหรอ?

ปลายขอบตาของฉันเปียกเมื่อตอนที่ฉันซับมัน

ฉันยิ้มออกมาอย่างเล่น ๆ “ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงร้องไห้ บางทีอาจเป็นเพราะมีเรื่องน่าสลดใจเกิดขึ้นมากเกินไปในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้”

แซคคารี่ดูออกได้ง่าย ๆ ว่าฉันกำลังโกหก ฉันซ่อนความตื่นตระหนกและความคร่ำครวญเอาไว้ “ฉันแค่ต้องการความรัก แต่เส้นทางนั้นช่างซับซ้อนเหลือเกิน แม้แต่แม่ของคุณ…”

แซคคารี่สวมเสื้อสเวตเตอร์บางสีขาว ชายเสื้อของเขาเลอะเล็กน้อย การจ้องมองลึกของเขาเผยให้เห็นถึงความกังวล

เมื่อเขาได้ยินเสียงถอนหายใจของฉัน เขาก็เงียบไปเป็นเวลานาน

เขาบอกฉันว่า “เธอรับเลี้ยงฉัน ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก เธอให้โอกาสฉันได้มีชีวิตอยู่ นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันเคารพเธอ โดยที่เธอให้เกียรติผมก่อน ถึงแม้ฉันจะให้โอกาสเธอแล้ว แต่ถ้าเธอยังคงยืนกรานที่จะทำเรื่องในแบบของเธอ ฉันจะไม่หยุดเธอหรอก”

ฉันถามแซคคารี่ “คุณทนได้ไหมถ้าเธอฆ่าตัวตาย?”

แซคคารี่ไม่ตอบ

“เธอเป็นแม่ของคุณ แต่เธอยืนกรานที่จะข่มขู่คุณด้วยความตาย หัวใจของคุณ… แซคคารี่ ที่จริงแล้ว หัวใจของคุณมันเต็มไปด้วยความเศร้าโศกนะ”

มันช่างเลวร้ายสำหรับเขาที่ต้องสูญเสียแม่ไป ถ้าเขาสูญเสียแม่อีกคนไปล่ะก็ เขาคง…

ในชีวิตของคน ๆ หนึ่ง ความรักนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม ยังคงมีความสัมพันธ์ในครอบครัวนอกเหนือจากความรัก นอกจากนี้ การแต่งงานยังเกี่ยวข้องกับทั้งสองฝ่ายของครอบครัวเสมอ ถ้าครอบครัวหนึ่งต่อต้าน คนรุ่นหลังจะทำอะไรได้บ้างเพื่อต่อต้านความดื้อรั้นของคนรุ่นเก่า?

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อแม่ของแซคคารีเกลียดฉันมากขนาดนั้น

บางทีคำพูดของฉันไปแทงใจเขา เสียงของแซคคารี่เย็นลง ในขณะที่เขาพูด “อย่าคิดมากไปเลย ฉันจะดูแลเรื่องนี้เอง”

ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนว่า “แซคคารี่ ฉันพอใจกับสถานการณ์ปัจจุบันของเราจริง ๆ นะ ฉันไม่รีบร้อนที่จะแต่งงาน แม่ของคุณ... บางทีหลังจากนี้สองสามปี เธอคงจะลดความเกลียดชังที่มีต่อแม่ของฉัน บางทีเมื่อถึงตอนนั้น เธออาจจะยอมรับฉัน และไม่บังคับคุณ…”

เขาถามด้วยสายตาเย็นชา “เธอรู้สึกท้อใจหรือเปล่า?”

“ฉันแค่พยายามคิดเพื่อประโยชน์ของคุณเองนะ” ฉันปฏิเสธ

ต่อแม่ของแซคคารี่… ฉันไม่สนใจเธอมากนัก ดังนั้นการตายของเธอจึงไม่สำคัญกับฉัน ฉันกังวลเรื่องแซคคารี่เพียงผู้เดียว

ฉันไม่อยากให้เขาจมอยู่กับความทุกข์

“ถ้าแบบอย่างนั้น ปล่อยให้ฉันจัดการเรื่องนี้เอง”

เสียงของเขาแน่วแน่ และไม่สั่นคลอน

ฉันไม่เคยถามว่าเขาว่าจะจัดการกับแม่ของเขาอย่างไร เขาสังเกตเห็นความเงียบของฉัน และเดินกลับไปที่ห้องนอน ฉันสามารถรู้สึกได้ว่าเขากำลังโกรธฉันอยู่

คำพูดของฉันทำให้เขาโกรธหรือเปล่านะ? ฉันไม่ได้พูดอะไรที่ล้ำเส้นไปซักหน่อย

เขาอาจจะคิดว่าฉันกำลังพยายามที่จะหลบหนีหรือเปล่านะ?