บทที่ 491

หมอบอกว่ามันจะมีผลข้างเคียงบ้างเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม มันก็ดีข้อดีมากกว่าข้อเสีย หมอจึงโน้มน้าวให้ฉันตัดมดลูกออก

ฉันขอให้หมอออกไปก่อนและให้ฉันได้คิดตัดสินใจ

ฉันนอนอยู่บนเตียงกว่าสองชั่วโมง หลังจากนั้น ในที่สุดลีโอก็หาฉันเจอ ฉันที่กลัวว่าแซคคารี่จะรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน จึงรีบออกมาจากโรงพยาบาลพร้อมกับลีโอ และตรงกลับมาที่คอนโด เมื่อกลับมาถึง ฉันก็ตรงเข้าไปพักผ่อนบนเตียงทันที

ฉันที่ไม่ได้นอนมาทั้งคืน ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็วภายในไม่กี่นาที เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นเวลาเที่ยงของวันใหม่ ค่ำคืนที่แซคคารี่กล่าวถึงก็ล่วงเลยไปแล้ว และเขาก็ไม่ได้ติดต่อฉันมาอีกเลย

“ที่รัก ฉันไม่ใช่ผู้ชายใจดีหรอกนะ”

นั่นเป็นสิ่งที่เขาพูดเมื่อวานนี้ก่อนจะเดินออกไป

เขาเฝ้ารอ แต่ฉันกลับไม่ได้ไปปรากฏตัว เขาจะจัดการกับฉันด้วยวิธีไหนกัน?

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและสั่งลีโอ “ลบเบาะแสที่ฉันอยู่ในโรงพยาบาลเมื่อคืนนี้ทิ้งซะ ทำให้แน่ใจว่าแซคคารี่จะไม่มีวันรู้เรื่องนี้!”

เมื่อวานนี้ ฉันรวบรวมความกล้าและต้องการจะไปเจอเขา ทว่าในท้ายที่สุด ฉันกลับต้องเสียร่างกายของตัวเองไป ฉันไม่สามารถแม้กระทั่งจะไปพบเขาได้ทันเวลา ฉันรู้ดีว่าอาการของฉันมันแย่ลงมากกว่าเมื่อก่อน

ฉันอยู่ในระยะที่สามารถจากโลกนี้ไปได้ตลอดเวลา

ฉันเปิดแอพส่งข้อความขึ้นมาดู และคลิกไปที่แชทกลุ่มของโจชัวร์และเพื่อนของเขา ข้างในนั้นมีข้อความใหม่ประมาณสี่สิบข้อความ โจชัวร์กับมาร์ตี้กำลังคุยกันเรื่องการนัดเจอกันครั้งหน้า ฉันครุ่นคิดและตัดสินใจออกมาจากแชทกลุ่มนั่น

ทันที่ที่ฉันกดออกมา โจชัวร์ก็ส่งข้อความมาหา

[โจชัวร์: เบล ทำไมอยู่ ๆ ก็ออกกลุ่มไปล่ะ? เธอกำลังดูถูกพวกเราอยู่เหรอ?]

[แคโรไลน์: พี่สาม ฉันไม่รู้จักพวกเขา]

ฉันไม่สนิทกับพวกเขา และไม่อยากจะมีปฏิสัมพันธ์ด้วย

[โจชัวร์: ถ้าอย่างนั้น ครั้งหน้าฉันจะพาเธอไปเจอพวกเขา]

ฉันที่กำลังครุ่นคิดอยู่ว่าจะตอบข้อความของโจชัวร์อย่างไร จู่ ๆ เขาก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง

[โจชัวร์: ตายแล้ว! ฉันเพิ่งจะเห็นข่าวใหญ่! เบล เธอแย่แล้ว! เธอจะต้องรีบหาวิธีขอโทษพี่รอง ไม่อย่างนั้นเธอซวยแน่!]

เสียงของโจชัวร์นั้นราวกับมีเรี่องใหญ่เกิดขึ้น เมื่อฉันคลิกไปที่ข่าวใหญ่ ฉันเจอกับหัวเรื่อง “แคโรไลน์กลับไปคืนดีกับสามีเก่า?!”

เมื่อคลิกไปที่ข่าว ฉันเห็นรูป รูปนั่นคือรูปเหตุการณ์ในรถระหว่างฉันกับดิกสันเมื่อคืนนี้!

ในภาพนั้น เขาหันข้างและจูบมุมปากของฉัน ในขณะที่ดวงตาของฉันเป็นประกายไปด้วยน้ำตาราวกับฉันมองเขาด้วยสายตาที่เร่าร้อน

แล้วเขาล่ะ?!

เขาร้องไห้ขณะจูบฉันอย่างอ่อนโยน

ฉันรู้ว่าเมื่อวานนี้เขาร้องไห้!

แต่ว่า เขาจูบฉันตอนไหนกัน?