บทที่ 498

ฉันขัดจังหวะสิ่งที่ซัมเมอร์พูดค้างอยู่ และพูดอย่างยิ้มแย้มว่า “ซัมเมอร์ ฉันยังเป็นผู้ร่วมลงทุนกับเธอได้อยู่ใช่ไหม?”

ซัมเมอร์ตกลงไปในความเงียบชั่วครู่ในปลายสายโทรศัพท์

“โอเคนะ ตอนที่เธอกลับมาเมื่อไหร่ เราไว้คุยเรื่องนี้กันต่อ” ฉันพูด

“แคโร ฉันรู้สึกขอบคุณมากที่ได้รู้จักกับเธอในชีวิตของฉัน” ซัมเมอร์ตอบกลับ

ฉันยิ้มและตอบเธอกลับไปว่า “ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกันกับเธอนะ”

ฉันรู้สึกขอบคุณที่ได้รู้จักกับซัมเมอร์ในชีวิตของฉันเหมือนกัน

หลังจากที่ฉันคุยโทรศัพท์กับซัมเมอร์เสร็จ ฉันก็ตามเลขาของฉันไปยังโรงพยาบาลเพื่อตรวจอาการของฉัน เนื่องจากยังมีเวลาเหลืออยู่หลังจากตรวจเสร็จ ฉันจึงกลับไปที่คอนโดของฉันเพื่อไปเอาหนังสือของแซคคารี่ Watchman on the field

ฉันหยิบหนังสือและจากออกมา แต่ฉันบังเอิญไปชนกล่องของขวัญที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียงหล่นลง

มันเป็นของขวัญจากดิกสันในคืนก่อนวันตรุษจีน

ฉันนั่งลงบนเตียงและนึกถึงคำพูดที่ดิกสันพูดระหว่างการแถลงข่าว ถึงแม้ว่าเขาจะทำผิดพลาดหลายอย่างและทำไม่ดีกับฉันในอดีต แต่ตอนนี้เขา…

ใครจะยืนยันได้ว่าไม่มีใครที่จะไม่มีเรื่องเสียดายกับเส้นทางรักของพวกเขาเลย?!

ฉันยกโทษให้เขา ฉันยกโทษให้กับทุก ๆ สิ่งที่เขาทำต่อฉัน

ฉันหัวเราะออกมาเบา ๆ พร้อมกับเปิดกล่องของขวัญ

เมื่อฉันเห็นรูปภาพที่อยู่ในกล่องของขวัญ ตัวฉันก็แข็งทื่อไปด้วยความตกตะลึงสุดขีด

ฉันรู้สึกประหลาดใจและดีใจ แต่ความโกรธและความเกลียดชังก็คลืบคลานเข้ามาในเส้นเลือดของฉัน!!

ความประหลาดใจของฉันถูกกลบด้วยความเกลียดชังในทันที