บทที่ 502

จู่ ๆ โนเอลก็เสนอขึ้นมา “คุณชอว์คะ ให้โอกาสฉันกับการแข่งขันที่ยุติธรรมอีกซักครั้งนะคะ ถ้าหากฉันยังแพ้อยู่ ฉันจะเต็มใจที่จะปล่อยความรักที่ฉันมีให้กับเขาไป และจะไปให้ไกลสายตาของคุณเลย”

ฉันสั่นสะท้านจากลมหนาวที่พัดผ่านมาจากแม่น้ำ ร่างกายของฉันปวดไปด้วยความหนาวเย็น ฉันจึงเอามือถูแขนเพื่อให้เกิดความอบอุ่น

ฉันบอกโนเอลว่า “ฉันขอโทษนะ ฉันจะไม่พนันอะไรแบบนั้นกับคุณหรอก! อย่างไรก็ตาม ฉันนับถือความทุ่มเทของคุณที่มีต่อแซคคารี่ก็แค่นั้น ดังนั้น อย่าลากฉันเข้าไปสัญญาอะไรกับคุณ!”

ความจริงที่เธอชอบแซคคารี่และต้องการที่จะไล่ตามเขานั้นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันเลย มันเป็นไปไม่ได้สำหรับฉันที่จะไปพนันอะไรแบบนั้นกับเธอ สำหรับฉันแล้ว พนันโง่ ๆ นั่นไม่ได้ให้ประโยชน์อะไรกับฉันเลย

ฉันจะไม่โง่พอที่จะเอาตัวลงไปอยู่ในสถานการ์ณที่สิ้นหวังแบบนั้นแน่

ได้ยินดังนั้น โนเอลจึงรู้สึกตกใจเล็กน้อย จู่ ๆ เธอก็หัวเราะและพูดออกมาว่า “คุณชอว์นี่ช่างเย็นชาและไร้หัวใจจริง ๆนะคะ ถ้าจะพูดแย่ ๆ ก็คือ คุณน่ะดื้นรั้นมากและคงจะวางตัวเองอยู่ในสถานการ์ณที่ดีที่สุดเท่านั้น ฉันยกย่องคุณในเรื่องนั้นจริง ๆเลย”

ฉันเม้มปากเข้าหากันและพูดกลับไปว่า “คุณชิค ฉันไม่มีความคิดเห็นใด ๆ ต่อคุณกับแซคคารี่”

ฉันมีสิทธิ์ที่จะไปแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับพวกเขาหรือเปล่านะ?

บทสนทนาของพวกเราจบลงอย่างกระทันหัน โนเอลไม่สามารถพูดอะไรต่อได้ เธอจึงบอกลาและจากไป

ฉันรู้ว่าเธอกำลังมองหาผู้ชายคนนั้นที่กำลังคัดตัวอักษรอยู่ในห้องทำงาน

ฉันไม่แน่ใจว่าทำไม แต่ฉันรู้สึกโมโห

เมื่อลีโอเห็นโนเอลจากไป เขาเดินเข้ามาหาและคลุมเสื้อโค้ทให้ฉัน

ฉันพ่นลมหายใจออกและถามเขาว่า “โนเอลสวยไหม?”

ลีโอตอบกลับมาตามความคิดของผู้ชาย “สวยมากครับ”

“เธอตรงตามสเปคของนายหรือเปล่า?” ฉันถามเพิ่ม

ได้ยินแบบนั้น ลีโอคลี่ยิ้มออกมาและพูดด้วยท่าทางที่หยอกล้อ “ผมจะไปกล้าที่จะคิดแบบนั้นกับคุณชิคได้อย่างไรกันครับ”

ฉันหลี่ตามองเขาและพูดอย่างขื่นขมว่า ”ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอคือผู้หญิงประเภทที่นายชอบหรือเปล่า?”

ลีโอพิจารณาคำตอบของเขาอย่างระมัดระวัง แล้วจึงตอบออกมาอย่างซื่อตรงว่า “แน่นอนครับ”

ฉันพูดออกไปอย่างไม่รู้ตัว “ถ้างั้นเธอก็คงจะเป็นผู้หญิงประเภทเดียวกับที่แซคคารี่คงจะชอบ”