บทที่ 501

แซคคารี่แทบจะไม่เคยเรียกฉันด้วยชื่อของฉัน มันเป็นสิ่งที่หาได้ยากที่เขาจะสอบสวนฉันด้วยท่าทางแบบนั้น ไม่ว่าฉันจะทำอะไรผิดในอดีต เขาก็ไม่เคยที่จะโทษฉันเลย เขามอบภาพลวงตาที่ว่าเขาเป็นชายหนุ่มที่ไม่มีความรู้สึก

อย่างไรก็ตาม ฉันลืมมันไปว่าเขาก็ยังคงเป็นเพียงผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง

มนุษย์คนหนึ่งต้องมีความรู้สึกอย่างความสุข ความโกรธ และความกังวล

ฉันสัมผัสได้ถึงความเศร้าจากใจของเขา จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกสงสารเขาขึ้นมาและลืมเกี่ยวกับสภาพร่างกายของฉันไป ฉันยื่นแขนของฉันออกไปเพื่อที่จะสวมกอดเขา อย่างไรก็ตาม ตอนที่ฉันกำลังจะยื่นแขนออกไปนั้น แซคคารี่ก็หันกลับไปที่ยังจุดที่เขานั่งอยู่ตอนแรก เขาหยิบพู่กันขึ้นและคัดตัวอักษรของเขาต่อ

ริมฝีปากของฉันขยับ ฉันอยากจะพูดบางอย่างขึ้นเพื่อทำลายคามเงียบระหว่างเรา ก่อนที่จะฉันจะทำแบบนั้น แซคคารี่ก็เริ่มพูดอะไรขึ้นมาก่อน “เธอเสี่ยงชีวิตของเธอเพื่อมาหาลูก ๆ ของเธอ ฉันไม่มีสิทธิ์จะเก็บพวกเขาไว้ ถ้าหากเธออยากเจอพวกเขา ก็ไปติดต่อเลขาเเยร์ซะ”

เขาคืนลูก ๆให้กับฉันอย่างง่ายดาย!!

ไม่ว่าความสัมพันธ์ของเราจะเป็นอย่างไร ชายที่อยู่ตรงหน้าของฉันคนนี้ไม่เคยให้ทุกอย่างให้เป็นเรื่องยากสำหรับฉันเลย

แซคคารี่กลับคืนสู่ชายที่สูงส่งและทรงพลัง มันเหมือนราวกับว่าฉากตอนที่เขาสอบสวนฉันมันไม่เคยเกิดขึ้นเลย ความรู้สึกสูญเสียปั่นป่วนและท่วมท้นหัวใจของฉัน ฉันรู้สึกหลงทาง

ในจุดนั้น ฉันควรที่จะรีบตรงไปหาลูก ๆ ของฉัน อย่างไรก็ตาม ขาท้ังสองข้างของฉันก็ฝังรากลึกบนพื้นห้อง และฉันก็ขยับตัวไปไหนไม่ได้

แซคคารี่หลี่ตาและมองมาที่ฉัน เสียงของเขาเย็นยะเยือกยิ่งกว่าน้ำแข็งในตอนที่เขาถามฉัน “ยังมีอะไรอีกไหม?”

ฉันสะดุ้งและส่ายหัว “แค่นั้นค่ะ”

“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็เชิญออกไปได้แล้ว” เขาตอบ

แซคคารี่สั่งให้ฉันออกไป

ถึงจุดนั้น เขาเริ่มที่จะออกคำสั่งให้ฉันออกไป

ฉันลากฝีเท้าที่หนักอึ้งของฉันและหันกลับออกจากห้องทำงาน ฉันเดินลงไปข้างล่างอย่างยากเย็น และเปิดประตูคฤหาสน์ออก ใบหน้าของฉันจู่ ๆ ก็ซีดเผือด

ผู้หญิงคนหนึ่งยืนรออยู่ที่หน้าประตู

ฉันถามอย่างแผ่วเบา “คุณชิค ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้คะ?”

โนเอลสวมชุดเดรสที่มีเสื้อคลุมขนมิงค์ทับอยู่ ข้างในเธอเป็นชุดคลุมสีดำ มันเหมาะกับสรีระของเธออย่างพอดีและทำให้เธอดูผอมเพรียว เธอยังใส่กำไลมรกตอยู่บนข้อมือเรียวขาวของเธอ

โนเอลเป็นสาวสวย เธอดูเหมือนกับพวกผู้หญิงสง่างามและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาที่เติบโตมาในคฤหาสน์โบราณกลางน้ำ

นิสัยใจคอของเธอทำให้ฉันรู้สึกอิจฉา ความทุ่มเทต่อความรักของเธอทำให้ฉันเคารพเธอ

โนเอลยิ้มอย่างบางเบาและพูดว่า “คุณชอว์ ฉันมาที่นี่เพื่อมาหาแซคค่ะ”

ฉันเม้มปากเข้าหากัน อารมณ์โมโหอยู่ ๆ ก็เกิดขึ้นมาในใจของฉัน