บทที่ 509

ฉันตกลงที่จะตามแซคคารี่ไปพบกับนายท่านตระกูลฮูล แซคคารี่บอกฉันให้ขึ้นไปเปลี่ยนเป็นชุดที่อบอุ่นขึ้น ฉันทำตามคำสั่งของเขาแล้วเดินกลับขึ้นไปบนห้องนอนของเขา

ฉันพบกับเสื้อผ้าผู้หญิงมากมายในตู้เสื้อผ้า ฉันจึงสวมเสื้อชั้นแรกเพื่อทำให้อบอุ่นก่อนที่จะสวมเสื้อสเวตเตอร์สีขาวทับอีกหนึ่งชั้น และจบด้วยการสวมเสื้อโค้ทกับผ้าพันคอหนา ๆ อีกหนึ่งผืน

ช่วงนี้ฉันเริ่มกลัวการอากาศหนาว บางทีอาจเป็นเพราะว่าร่างกายของฉันอ่อนแอลงมากกว่าเมื่อก่อน

ฉันทาลิปสติกสีอ่อน ๆ ก่อนที่จะเดินลงไปชั้นล่าง แซคคารี่กำลังรอฉันอยู่ที่ประตู ฉันเดินเข้าไปหาเขาแล้วจึงสวมรองเท้า

“เราควรจะซื้อของขวัญด้วยไหมคะ?” ฉันถาม

“แน่นอน” แซคคารี่ตอบ

แซคคารี่แบมือของเขาออกแล้วสั่งว่า “ส่งกุญแจมาให้หน่อย”

ลีโอยื่นกุญแจรถไปให้กับแซคคารี่อย่างเชื่อฟัง

แซคคารี่เดินตามลีโอไปยังรถยนต์ของเขา ฉันจึงเดินเข้าไปนั่งที่ฝั่งผู้โดยสาร แต่มีแต่เขาเท่านั้นที่ก้าวเข้ามานั่งที่ฝั่งคนขับ

ทำไมเราไม่ให้ลีโอและบอดี้การ์ดคนอื่นมาด้วยนะ มันมีแค่เราสองคนตอนที่เราออกมาจากคฤหาสน์ แซคคารี่พาฉันมาที่ตัวเมืองเอสโป

หิมะยังคงตกอยู่ในเอสโป ดังนั้นถนนจึงค่อนข้างลื่น แซคคารี่ขับรถอย่างช้า ๆ และมั่นคง ตอนที่เราไปถึงตัวเมือง มันก็เป็นเวลาประมาณบ่ายสองหรือบ่ายสามพอดี

เขาไม่ได้พาฉันมาเลือกของขวัญในทันที เเต่เขากลับพาฉันมาที่ร้านอาหารแนวตะวันตกบริเวณใกล้เคียงแทน

พนักงานเสิร์ฟยื่นเมนูมาให้กับพวกเรา ฉันมองที่เมนูอาหารซึ่งฉันไม่อยากกินอะไรหนัก ๆ และมัน ๆ ฉันจึงสั่งอาหารเบา ๆ เเทน นอกจากนั้นแล้ว ฉันก็สั่งเค้กสองชิ้นกับชุดถาดผลไม้พร้อมโยเกิร์ตอีกหนึ่งที่ หลังจากสั่งอาหารของฉันเสร็จ ฉันจึงหันไปถามแซคคารี่ “พี่รองคะ คุณอยากกินอะไรคะ?”

“สเต็กสุกปานกลาง”

เขาหยุดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะบอกกับพนักงานเสิร์ฟ “น้ำสตอเบอร์รี่อุ่นใส่น้ำตาลเล็กน้อย แล้วก็แชมเปญหนึ่งขวด”

พนักงานเสริ์ฟรับเมนูแล้วจึงจากไป ฉันถามชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้ามฉันอย่างสงสัย “พี่รองคะ คุณสั่งน้ำสตอเอบร์รี่ให้ฉันหรือเปล่า?”

แซคคารี่เลื่อนสายตามาที่ฉัน “อืม” เขาตอบ

“อ๋อ แล้วคุณอยู่ที่ฟินแลนด์บ่อยไหมคะ?”

ฉันเพิ่งจะถามคำถามที่มันชัดเจนอยู่เเล้ว แซคคารี่ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น “อืม เธอจะคิดว่าฟินแลนด์เป็นบ้านหลังที่สองของฉันก็ได้”

“อ๋อ” ฉันตอบกลับไปแล้วจึงถามเขาต่อ “แล้วที่ไหนคือที่แรกเหรอคะ?”