บทที่ 51

มันเป็นจูบที่บางเบา

แคโรตกใจกับการกระทำของฌอน และอยากจะถามออกไปให้ชัดเจนว่าชายตรงหน้าอยากจะเดตกับเธอไหม ลองมาทำความรู้เธอ และรักเธอ

แต่เธอรู้ดีว่าสุดท้ายแล้วฌอนก็จะทำกับเธอเหมือนที่เขาทำกับผู้หญิงพวกนั้น และไม่นานร่างสูงก็จะเขี่ยเธอทิ้งให้พ้นทาง

ทว่าในขณะที่จะได้ถามมันออกไป เขากลับแนบริมฝีปากลงมาอีกครั้งราวโหยหา พลางกดย้ำมากกว่าเมื่อครู่ เสมือนความรู้สึกที่ล่องลอยมาเนินนานพลันพบเจอจุดยึดเหนี่ยวในที่สุด

ร่างสูงผละออกจากร่างเล็กก่อนจะจ้องราวกับพบสิ่งที่เย้ายวนใจ ในแวบตาคมนั้นเต็มไปด้วยประกายวิบวับ ฉันมองอยู่ซักพักก่อนจะหัวเราะออกมา มือหนาลูบที่ใบหน้าของฉันพลางเอ่ย “เข้าใจหรือยังว่าแอลกอฮอล์รสชาติเป็นยังไง?”

ฉันยกยิ้มเล็กน้อย “ทำอย่างกับว่าฉันไม่เคยดื่มอย่างนั้นแหละ”

ฌอนได้แต่ยิ้มกับคำตอบของฉัน ก่อนที่เขาจะคว้ามือฉันไว้แล้วพาเดินออกไปจากที่นี่

ชายหนุ่มข้างตัวเริ่มสตาร์ทเครื่องยนต์พลางเอ่ยถามยิ้ม ๆ ปนหยอกล้อ เมื่อเห็นว่าฉันเอาแต่นั่งใจลอย “ดูเธอสิ อย่างกับบ้านนอกเข้ากรุงเลย ที่รัก ผมขอถามอะไรซักอย่างนะ?”

“อะไร?” แคโรถามกลับ

ฌอนจับพวงมาลัยไว้ก่อนจะช่วยฉันรัดเข็มขัดนิรภัยด้วยมืออีกข้าง ร่างสูงไม่ตอบ แต่กลับจ้องมองฉันอยู่แบบนั้น ท่าทางเคร่งเครียดของเขาทำให้ฉันทำตัวไม่ถูก “นายจะถามอะไร?”

รอยยิ้มสวยบนใบหน้าหล่อเหลานั่นค่อย ๆ ลดลงจนหายไป พลันเสียงเข้มกลับเอ่ยถาม “คุณรู้สึกยังไงที่จูบกับผม?”

บทสนทนาที่ดูจริงจังแบบนี้ ทำให้ฉันพูดไม่ออก

แม้แต่สรรพนามในการเรียกฉันก็เปลี่ยนไป

ฉันไม่รู้ว่าควรจะตอบเขาแบบไหน

และฉันก็ไม่อยากปฏิเสธความรู้สึกของเขาเช่นกัน

หนึ่งให้เหตุผลที่ฉันเลือกกลับมาที่เมืองนี้ก็เพราะเขา