บทที่ 524

นอกจากนี้ ยังมีลีโอและคนขับรถอยู่ในรถด้วย

การกระทำของเขาทำให้ฉันรู้เขินอาย

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจูบฉันต่อหน้าคนอื่น

แก้มใสแดงระเรื่อจากความเขิน ร่างสูงลูบแก้มเธอเบา ๆ และหยอกย้อ “ฉันคิดว่าปกติแล้วเบลจะไม่หวั่นไหวกับอะไรซะอีก เธอไม่เคยรู้หรอกว่าความเขินอายเป็นยังไง”

ฉันหมดคำพูด อะไรก็ตามที่ทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยงได้หายไปจนหมดสิ้น

สิ่งเดียวที่อยู่ในสายตาฉันก็คือแซคคารี่

ผ่านมาเป็นเวลานานกว่าที่ฉันจะรู้ว่าแซคคารี่ตั้งใจทำแบบนั้น เขาใช้วิธีของเขาเพื่อช่วยให้ฉันเอาชนะความรู้สึกเหล่านั้น

วิธีของเขา...

เขารู้อยู่เสมอว่าฉันคลั่งไคล้ความงดงามของเขา ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่แซคคารี่รู้วิธีใช้เสน่ห์ของเขามาต่อต้านฉัน?

เราออกมาจากฝรั่งเศส แทนที่จะนั่งเฮลิคอปเตอร์ เรากลับมาด้วยเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวแทน มีเพียงแค่ฉันกับแซคคารี่ที่อยู่ในห้องโดยสารที่กว้างขวาง พร้อมเตียงนอนขนาดพอเหมาะอันหรูหราที่มาพร้อมด้วยชุดเครื่องนอนผ้าไหม

เมื่อเครื่องขึ้นบิน ฉันเข้าไปบ้วนปากซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลังจากนั้น ฉันกลับเข้ามานอนอยู่ในอ้อมแขนของแซคคารี่ ในขณะที่เราชื่นชมความสวยงามของท้องฟ้ายามราตรีที่นอกหน้าต่าง มันไม่มีอะไรให้ดูมากนัก แต่ฉันกลับรู้สึกอิ่มใจ บางทีอาจเป็นเพราะมีแซคคารี่อยู่ข้าง ๆ ตราบใดที่เขายังอยู่ข้างฉัน ความสุขและความอิ่มเอมใจก็จะคอยเติมเต็มจิตวิญญาณของฉัน

แซคคารี่ทัดผมฉันไว้ที่ข้างหูก่อนจะถามขึ้นทันที “นี่อะไร?”

ฉันตกใจหน้าซีด

แววตาฉันสั่นไหว “ไม่มีอะไรค่ะ”

เขาถามอย่างอ่อนโยน “คุณเจ็บตัวเหรอ?”

“ก็แค่แผลเล็ก ๆ เองค่ะ” ฉันโกหก