บทที่ 525

ในฐานะที่เป็นผู้หญิงที่โตแล้วและแต่งงานมากว่าสามปี ฉันจึงรู้วิธีดึงดูดผู้ชาย

ถ้าทำได้ ฉันไม่อยากใช้ประสบการณ์ที่ฉันเรียนรู้จากดิกสันมาใช้กับแซคคารี่ ทว่าฉันก็ยังอยากเอาใจผู้ชายของฉัน

ถึงแม้ในท้ายที่สุดเราจะไม่ได้ทำอะไรแบบนั้น แต่ฉันก็ยังคงมอบความสุขอันยิ่งใหญ่ให้กับผู้ชายของฉัน เขาไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านั้นเพราะอาการบาดเจ็บที่หน้าท้องของฉัน เขากอดฉันไว้ในอ้อมแขนหลังจากช่วงเวลาอันลึกซึ้งของเราที่ช่วยปลอบประโลมอารมณ์อันปั่นป่วนของเขา

เขาผ่อนคลายและพอใจในทันที ไม่ว่าฉันจะพูดอะไรอยู่ในอ้อมกอดของเขา เขาก็จะตอบฉันด้วยเสียงอันอ่อนโยน

ฉันมีความสุข และรู้สึกเหมือนฉันได้ล่วงรู้ความลับของเขา

เมื่อเรากลับมาถึงที่ประเทศบ้านเกิด มันก็เป็นเวลาบ่ายเมื่อพิจารณาถึงความแตกต่างของช่วงเวลา แซคคารี่กับฉันใช้เวลาสองสามชั่วโมงก่อนจะขับรถไปถึงคฤหาสน์ที่ภูเขาอู๋ เมื่อเราไปถึง เวลและคุณป้าไม่รู้จักก็กำลังเล่นอยู่กับเหล่าเด็ก ๆ ในสนามหญ้า

เด็กน้อยทั้งสองคนกำลังปีนป่ายกลับไปกลับมาอยู่ทั่วพื้น พวกเขาถือของเล่นที่มีขนปุกปุยไว้ในมือน้อย ๆ นั่น และสวมใส่เสื้อผ้าแบบเดียวกัน เป็นเพราะพวกเขาทั้งสองยังเป็นทารก ฉันจึงแยกพวกเขาไม่ออก

น้ำตาฉันรื้นดวงตาเมื่อฉันเห็นเหล่าเด็ก ๆ ที่น่ารักของฉัน หัวใจฉันสั่นระรัว และไม่กล้าที่จะเข้าไปใกล้ ๆ ฉันเกือบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

แซคคารี่ที่เห็นท่าทางอันน่าสมเพชของฉันจึงปลอบโยนฉันอย่างเห็นใจ “ไม่ต้องกลัวไปหรอก เข้าไปกอดพวกเขาสิ”

เขาเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ฉันอย่างแผ่วเบา

เวลสังเกตเห็นเรา เมื่อฉันเดินเข้าไปใกล้ ๆ เขารีบลุกขึ้นยืนและทักทายอย่างสุภาพ “นายท่าน”

คุณป้าคนนั้นฉลาดและตอบรับอย่างว่องไว เธออุ้มหนึ่งในเด็กทารกมาหาฉัน เธอยิ้มก่อนจะอธิบาย “คุณต้องอุ้มเขาด้วยท่านี้นะคะ ไม่เช่นนั้น นายน้อยจะรู้สึกอึดอัด”

ทารกน้อยในอ้อมแขนของคุณป้าก็คือ ราฟาแอล

ราฟาแอลลูกแม่

แขนทั้งสองข้างของฉันสั่นสะท้านในขณะที่ฉันอุ้มเขาไว้ในอ้อมแขน เมื่อฉันกอดเขา ความอบอุ่นที่อ่อนโยนก็เติมเต็มหัวใจฉันทันที ทันใดนั้น ฉันก็ได้สัมผัสถึงความเป็นแม่ ฉันอยากจะมอบทุกอย่างให้กับเขาแม้กระทั่งชีวิตของฉัน ฉันไม่อยากให้ลูก ๆ ของฉันต้องทุกข์ทรมานแม้เพียงน้อยนิด

ฉันน้ำตาไหลและพูดขึ้น “แซคคารี่”

ชายที่ยืนอยู่ข้างหลังฉันตอบ “หืม?”

“ฉันรักเขา”

ฉันรักเขา ฉันรักเขาจากใจจริง ฉันรักอิซาเบลด้วยเช่นกันอย่างไม่ต้องสงสัย

ฉันรักลูกทั้งสองของเรา พวกเขาคือสิ่งที่ช่วยต่อชีวิตของฉัน

ลูกของเรา

แซคคารี่กอดไหล่และให้พลังแก่ฉัน ฉันก้มหน้าลงไปหอมแก้มราฟาแอล จากนั้นก็ส่งเขาให้กับแซคคารี่ที่อยู่ด้านหลังฉัน คุณป้ารีบส่งอิซาเบลมาให้ฉันทันที

ฉันกอดอิซาเบลอยู่เนิ่นนานและไม่สามารถปล่อยเธอไปได้ ในทางกลับกัน แซคคารี่ที่อุ้มราฟาแอลด้วยท่าทางเดียวกัน แต่ดูดีกว่าท่าทางเงอะงะของฉันมาก ราฟาแอลดูเชื่อฟังมากเมื่ออยู่ในอ้อมแขนของแซคคารี่

ขณะเดียวกันอิซาเบลกลับดูซุกซนมากกว่าในอ้อมแขนของฉัน

ฉันแลกเปลี่ยนกับแซคคารี่อย่างไม่มีทางเลือก

ดูเหมือนเด็กทารกทั้งสองจะกลัวแซคคารี่โดยธรรมชาติ เมื่อแซคคารี่อุ้มอิซาเบล เธอสงบลงในอ้อมแขนของเขาทันที

เธอลืมตาคู่โตขึ้นและโหวกเหวก ฉันไม่แน่ใจว่าเธออยากได้อะไร แต่คุณป้าบอกว่าเธอหิว

เวลอธิบาย “เธอคือพี่เลี้ยงเด็ก”

“ขอบคุณที่คอยดูแลลูกทั้งสองของฉัน” ฉันขอบคุณเธอด้วยความปิติ