บทที่ 547

ฉันไม่รู้ว่าจะตอบคำถามของเธออย่างไรดี! เธอเป็นสาวที่ฉลาด เธอควรจะรู้คำตอบดีหนิ

ฉันเดินออกจากห้องนอนพร้อมกับพิมพ์คำตอบของฉัน

[แคโรไลน์: เธอคิดว่าไงล่ะ?]

ฉันเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อเทนมออกมามาดื่ม ฉันคิดเเล้วจึงส่งคำถามไปหาเธอ

[แคโรไลน์: เธอเคยมีอะไรกับเเลนซ์มาก่อนหรือยัง?]

[ยารา: ไม่เคยเลย] ยาราตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

อีกครั้งกับคำว่า ‘ไม่เคย’ ผู้คนที่อยู่รอบข้างเเซคคารี่ต่างชอบใช้คำนี่กันจริง ๆ

[แคโรไลน์: เธออยากมีไหมล่ะ?] ฉันจิบนมหนึ่งอึกแล้วถามเธอไป

ฉันวางมือถือลงแล้วหยิบขนมปังออกมาพร้อมกับผักกาดเพื่อทำอาหารเช้าง่าย ๆ ทาน

ยาราหยุดตอบคำถามของฉัน เธอน่าจะกำลังครุ่นคิดอยู่ว่าเธอต้องการคำตอบของเธอให้เป็นใช่หรือไม่ใช่ อยู่ที่ปลายสาย ฉันหยิบตระกร้าไปที่สวนเพื่อเก็บดอกอาร์มาเนียน ตอนที่ฉันกลับมาถึงประตู ฉันพบว่าลีโอกำลังยืนรอฉันอยู่ที่นั่น

ฉันถามเขาอย่างสงสัย “พวกนายพักกันอยู่ที่ไหนเหรอ?”

“คุณชิคซื้อคฤหาสน์ข้าง ๆ ให้พวกเราเพื่อเป็นฐานควบคุมครับ จะมีคนคอยยืนคุ้มกันที่นั่นทุกคืน ผมเพิ่งมาถึงกะคุ้มกันของผมครับ”

“อ๋อ งั้นมากับฉันเลย ฉันกำลังหาซัมเมอร์อยู่”

ซัมเมอร์ดูกระวนกระวายใจตอนที่ฉันไปรับเธอที่บ้าน ฉันพาเธอไปเซ็นสัญญาร้านแล้วจึงถามเธอหลังจากที่เราเซ็นสัญญาเสร็จ “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

เธอส่ายหัว “ไม่มีอะไรหรอก”

เนื่องจากเธอดูไม่อยากเล่าอะไร ฉันเลยไม่ได้ถามเธอต่อ

หลังจากที่เราเซ็นสัญญาเสร็จเเล้ว ซัมเมอร์ก็ไปหาชัคเพื่อที่จะคุยเรื่องการปรับปรุงภายในร้าน ในขณะเดียวกัน ฉันก็จัดการเรื่องของตระกูลชิค ตอนที่ฉันพร้อมที่จะไปเยี่ยมลูก ๆ ของฉัน โจชัวร์ก็ส่งข้อความมาหาฉัน

[โจชัวร์: เธออยู่ไหนน่ะ?]

[แคโรไลน์: เมืองอู๋]

[โจชัวร์: พี่รองอยู่ที่เมืองเอสนะ]

[แคโรไลน์: ใช่เเล้ว เขาบอกฉันเมื่อคืน]

[โจชัวร์: เขาจะไม่ถูกทำร้ายที่เมืองเอสเหรอ?]

ข้อความของโจชัวร์มีความรู้สึกน่าสงสัย

[แคโรไลน์: ทำไมเขาถึงจะได้รับบาดเจ็บล่ะ?] ฉันถามอย่างสงสัย