บทที่ 555

สนามรบจะมีอยู่ทุกที่ที่มีผู้คนอยู่ โดยเฉพาะในหมู่ของตระกูลร่ำรวยที่เต็มไปด้วยพวกผู้หญิงที่โง่เง่า ฉันไม่คุ้นชินกับหญิงงามที่ดูถูกพี่เชอริล แต่ฉันก็ไม่สามารถจะทนดูเธอปฏิบัติต่อพี่เชอริลเเบบนั้นได้ ฉันเลยโต้กลับไปทันที “เธอมาจากไหนไม่ทราบ?”

ยาราใช้ประโยคนี้กับมีอาเท่านั้น

ผู้หญิงคนนั้นตั้งรับอย่างไม่ทันตั้งตัว “เธอคือ?”

พี่เชอริลไม่แยแสที่จะทะเลาะกับเธอ เเละไม่อยากให้ฉันต้องโกรธกับเรื่องไร้สาระนี้ เธอจับเเขนของฉันเเล้วพูดว่า “เธอมาจากครอบครัวฝั่งของเฮนรี่ ไปที่อื่นกันเถอะ ไม่ต้องไปสนใจเธอ”

มาจากครอบครัวฝั่งเฮนรี่

ถ้าเกิดฉันทะเลาะกับเธอ มันคงจะเป็นความรู้สึกพอใจเพียงชั่วคราว แต่มันก็จะไม่ได้อยู่นาน พี่เชอริลจะเป็นคนที่ต้องทนกับผลกระทบที่ตามมาถ้าเกิดผู้หญิงคนนี้ไปฟ้องที่บ้านของเธอ

ฉันไม่อยากจะสร้างปัญหาให้กับพี่เชอริล เเละตอนที่เรากำลังจะเดินจากตรงนั้น ผู้หญิงคนนั้นจู่ ๆ ก็ดึงเเขนของเธอ “ฉันพูดกับเธออยู่นะ!”

ฉันพูดไม่ออกเเละทำตัวไม่ถูก ฉันไม่เคยเห็นนังบ้านิสัยเสียเเบบนี้มาก่อนเลย เเม้แต่เวนดี้ที่อยู่ในสภาพบ้าคลั่งของเธอก็ยังไม่เคยทำเเบบนี้กับฉันมาก่อน!

เห็นได้เเบบนั้นเเล้ว พี่เชอริลคงต้องถูกรังเเกมามากพอสมควร

ฉันรีบดึงพี่เชอริลมากันไว้ข้างหลังฉัน เเละจ้องกลับไปที่ผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาที่เยืยกเย็น พร้อมกับออกปากสั่งเธอกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตร “ขอโทษซะ!”

เธอตะลึง “เธอเป็นใคร? เธอรู้ไหมว่าฉัน—”

ฉันคัดคำพูดของเธออย่างไม่แยแส “ขอโทษซะ!”

ฉันไม่สนใจว่าเธอเป็นใคร

นอกเหนือจากบุคลิกของเธอเเล้ว เธอคงจะไม่ได้ดีไปกว่าตระกูลชิคเเน่นอน

เธอมองฉันด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ “เธอรู้ไหมว่าฉันคือลูกพี่ลูกน้องของเฮนรี่นะ?! เเล้วมันจะทำไมถ้าฉันจะพลักเธอ? ถึงฉันจะตบเธอ ก็คงไม่มีใครกล้าพูดอะไรหรอก ทำอย่างกับฉันไม่เคยทำมันมาก่อ—”

ได้ยินเเบบนั้น ฉันก็ตบหน้าเธอทันที มันปลุกปั่นความเดือดในตัวฉัน เธอกุมใบหน้าของเธอ เเละมองมาที่ฉันด้วยสายตาตกใจเเล้วจึงร้องไห้ออกมา!