บทที่ 556

เธอตื่นตกใจเมื่อเธอได้ยินคำพูดของเฮนรี่

“พี่เฮนรี่ พี่รู้ตัวหรือเปล่าว่าเพิ่งพูดอะไรออกมา? แค่เพราะยัยคนนอกนี่—“

เฮนรี่ที่หมดความอดทนพูดตัดบทเธออย่างเย็นชา “คนนอกอะไร? แคโรเป็นน้องสาวของฉัน เธอเป็นน้องสาวที่ที่ฉันรักและแคร์มาตลอดชีวิต ในขณะเดียวกัน เธอมันก็แค่ปรสิตที่อาศัยอยู่ในตระกูลคุก! ไปให้พ้นซะแล้วเลิกทำให้พวกเราขายหน้า!”

เฮนรี่อยู่ในอารมณ์ฉุนเฉียวและไม่ได้ระวังคำพูดของเขา ผู้หญิงคนนั้นร้องไห้และวิ่งหนีออกไป ในที่สุดฝูงชนที่อยู่รอบ ๆ พวกเราก็แยกย้ายกันออกไป เฮนรี่ถอนใจ “แคโร พี่ขอโทษนะ”

ฉันสั่นหัว “ฉันทนไม่ได้ที่เธอมารังแกพี่เชอริล พี่เฮนรี่ นี่คือพี่สะใภ้ที่พี่เลือกมาตั้งแต่แรก พี่จะต้องไม่ให้ใครมารังแกเธอได้ ไม่อย่างนั้น ฉันจะไม่มีวันปล่อยพี่ไป!”

เฮนรี่ยิ้มและตอบอย่างตามใจ “ได้ พี่เข้าใจแล้ว”

เฮนรี่หันไปมองแซคคารี่ในขณะที่พูดกับฉัน

ร่างเล็กรีบแนะนำ “พี่รอง พี่ชายคือลูกบุญธรรมของคุณแม่ฉันค่ะ พี่ชายคะ นี่คือ... คู่หมั้นของฉันและพ่อของเหล่าเด็ก ๆ ทั้งสอง เขาเป็นน้องเขยของพี่!”

ฉันพูดด้วยน้ำเสียงขี้เล่นในตอนท้ายของประโยค

เฮนรี่ยื่นมือออกมาและพยักหน้า “คุณชิค”

แซคคารี่นั้นเป็นคนที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง

แซคคารี่ไม่ชอบที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น แต่ด้วยความเคารพที่เขามีให้ฉัน เขาจึงแสดงความเคารพต่อครอบครัวของฉัน เขาจับมือเฮนรี่และพูดขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ “ผมกำลังคิดอยู่เลยว่าเมื่อไหร่เธอจะพาผมไปพบคุณ! ยินดีที่ได้รู้จักครับพี่ชายของแคโร ผมขอฝากตัวด้วยครับ”

‘พี่ชายของแคโร’ คำพูดเหล่านั้นมันทำให้หัวใจฉันเต้นตึกตัก

เฮนรี่หัวเราะ “ได้เจอกันแล้วนะครับ”

ร่างเล็กแนะนำต่อ “พี่รองคะ นี่คือพี่สะใภ้ของฉัน”

แซคคารี่พยักหน้าอย่างสุภาพ “ยินดีที่ได้รู้จักครับ”