บทที่ 571

ฉันรู้สึกรำคาญใจกับสิ่งนั้น ลีโอจึงคาดเดา “คุณชิคเป็นคนที่ไม่ค่อยเข้ากับใครได้ง่าย ๆ ครับ บางทีเขาอาจจะไม่ชินกับสถานที่ที่มีคนเยอะ เเต่เขาก็ยังอยากจะอยู่ใกล้คุณ นั้นจึงเป็นเหตุผลที่ทำไมเขาถึงรอคุณอยู่ที่หน้าประตูอย่างน่าเอ็นดูครับ”

“ห้ะ! น่าเอ็นดูเนี่ยนะ?!”

แซคคารี่อยากทรมานฉันเเน่เลย!

ลีโอหยุดลงตอนที่เขาเห็นว่าฉันโกรธเเค่ไหน ฉันเดินเข้าไปในคฤหาสน์ แม่เห็นว่าฉันมาคนเดียวอีกครั้ง เธอเลยถามขึ้น “แซคคารี่อยู่ไหนล่ะ? เขาไม่เคยมาเยี่ยมเด็ก ๆ เลยนะ!”

ฉันไม่สามารถแม้จะบอกแม่ได้ว่าเขากำลังรออยู่ข้างนอกอยู่!

เขาขอรออยู่ข้างนอกดีกว่ากว่าจะเจอลูก ๆ ของเขาซะอีก!

ฉันอารมณ์ไม่ดีเลยตอบไปว่า “เขายุ่งน่ะค่ะ”

แม่ไม่ได้พูดอะไรต่อจากนั้น

ฉันอยู่กับลูก ๆ ที่คฤหาสน์ตระกูลชอว์ ลีโอเดินเข้ามาตอนสามทุ่มเเล้วบอกฉัน “คุณชิคยังคงรออยู่ข้างนอกนะครับ”

แซคคารี่รอมาประมาณห้าหกชั่วโมงแล้วเหรอ!

ฉันเลยยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่!

ฉันทนไม่ได้อีกต่อไป ฉันเดินลงไปข้างล่างกับลีโอตอนสี่ทุ่ม และเห็นรถเบนท์ลี่ย์สีดำยังคงจอดอยู่ด้านนอก

ฉันมองไปทางอื่นเเล้วจากไปกับลีโอ

ฉันสังเกตเห็นว่าแซคคารี่กำลังขับตามพวกเรามา มันทำให้ฉันโกรธขึ้นไปอีก

ฉันขมวดคิ้วแล้วถามลีโอ “ฉันควรโทษเขาไหม?”

โทษเขาที่แสดงท่าทางเย็นชาต่อลูก ๆ ของเรา!

โทษเขาที่ไม่กลับบ้านโดยที่ไม่บอกอะไรเลย!

ลีโอถามกลับ “สาเหตุเป็นเพราะเรื่องของเด็ก ๆ เหรอครับ?”