บทที่ 660

หลังจากที่เเซคคารี่เดินทางออกไป ฉันก็นอนเล่นบนเตียงเเล้วเกิดรู้สึกเบื่อขึ้นมา ฉันไม่เคยคิดว่าเเซคคารี่จะรู้จักกับบลูสัน ยิ่งไปกว่านั้นเขายังกำลังจะไปพบชาร์ลส เเล้วก็พบบลูสันหลังจากนั้น

ทั้งสองคนนี้ต่างเกาะติดซัมเมอร์อย่างไม่หยุดหย่อนอีกด้วย!

จู่ ๆ ฉันก็นึกได้ว่าเสื้อสูทของเเซคคารี่ที่ห่อตัวฉันมายังอยู่ที่ข้างบ่อน้ำพุร้อน ฉันจึงเดินออกไปหยิบมันกลับมาที่ห้องเเล้วเห็นได้ว่ามือถือของเขายังอยู่ในกระเป๋าเสื้อ มันเกิดแสงกระพริบที่หน้าจอ ฉันเลยหยิบออกมาดู มันเป็นข้อความที่ยังไม่ได้ถูกอ่านจากโจชัวร์

ฉันสงสัยมาตลอดเกี่ยวกับข้อความระหว่างโจชัวร์และเเซคคารี่!

มือถือของเเซคคารี่ไม่ได้ตั้งรหัสผ่าน มันเลยทำให้ความสงสัยของฉันเพิ่มขึ้นไปอีก ตอนที่ฉันกดเข้าไปในมือถือ ฉันก็รู้ได้ว่าโจชัวร์ส่งข้อความมาเยอะมาก

ฉันใช้เวลาประมาณสองสามชั่วโมงในการเลื่อนอ่านบทสนทนาของพวกเขา

[เเซคคารี่: ฉันจำทุกอย่างได้หมดเเล้ว]

[โจชัวร์: *อีโมจิตกใจ* เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?]

[เเซคคารี่: ...]

[โจชัวร์: พี่รอง พี่อยู่ที่ไหน?]

[เเซคคารี่: ไอซ์เเลนด์]

[โจชัวร์: พี่รอง ทำไมพี่ถึงไปที่ไอซ์เเลนด์ล่ะ เพราะเบลหรือเปล่า? เบลอยู่ที่ไอซ์เเลนด์เหรอ? อ๋อ ทำไมจู่ ๆ พี่รองถึงคิดส่งข้อความมาหาผมล่ะ? เป็นเพราะว่าเบลโกรธพี่อีกเเล้วใช่ไหมล่ะ?]

โจชัวร์คอยสังเกตนิสัยของเเซคคารี่ตลอดเลย!

[เเซคคารี่: ...]

ฉันรู้จักแซคคารี่ดี จุดไข่ปลานั้นก็หมายความว่าเขาไม่อยากตอบคำถามโจชัวร์ เเต่ในเวลาเดียวกัน เขาก็อยากรู้ว่าโจชัวร์จะพูดอะไรต่อไป!

[โจชัวร์: มันง่ายที่จะโอ๋ผู้หญิงตอนที่เธอกำลังโกรธอยู่นะ ยิ่งไปกว่านั้น พี่รอง พี่น่ะหล่อจะตาย ใครจะไปโกรธพี่ลงได้เล่า? เธอจะปฏิเสธพี่เเน่นอน พี่น่าจะต้องใช้กำลังกับเธอสักหน่อย! เเล้วก็พูดบางอย่างที่จะทำให้เบลมีความสุขนะ! เเค่พูดอะไรก็ได้ที่เธออยากฟังเเล้วก็ลืม ๆ หัวโขนของพี่ไปบ้างก็ได้ มันจะไปมีประโยชน์อะไรที่จะใช้ความเย็นชากับผู้หญิงที่พี่รักล่ะ จริงไหม? พี่จะไม่ทำพลาดหรอกถ้าพี่ฟังผม!]

เเซคคารี่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป โจชัวร์เลยพิมพ์ต่อ

[โจชัวร์: เบลก็เเค่เสเเสร้งไปงั้นเเหละ เป็นเรื่องปกติของผู้หญิงน่ะ มันยิ่งทำให้การโอ๋พวกเธอเป็นเรื่องง่ายเข้าไปอีก!]