บทที่ 663

“ซัมเมอร์ สามีคนนี้ของเธอเปรียบดั่งรางวัลใหญ่เลยนะ!”

ซัมเมอร์แซว “อิจฉาเหรอ?”

ฉันเล่นตามน้ำและพยักหน้า “ชุดคลุมนั่นบริสุทธิ์ยิ่งกว่าหิมะที่ขาวโพลนเสียอีก และรูปลักษณ์ที่หาที่เปรียบไม่ได้ เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบอะไรเช่นนี้! เขาคือความฝันของหญิงสาวหลายคนข้างนอกนั่น ชิ ฉันอิจฉาซะจริง!”

“คำชมของคุณนี่ช่างใจกว้างจังเลยนะครับ!”

ฉันชมบลูสันเพื่อหวังว่าซัมเมอร์จะใส่ใจเขามากกว่านี้ ท้ายที่สุดแล้ว ฉันก็รู้สึกว่าบลูสันเป็นคนที่คู่ควรกับซัมเมอร์!

ยิ่งไปกว่านั้น บลูสันสมควรได้รับคำชมจากฉัน

ในตอนที่ฉันกำลังจะเข้าไปในกระท่อม บลูสันก็หยุดการแสดงของเขา เขามองมาที่ฉันด้วยรอยยิ้ม และเอ่ยทักทาย “คุณชอว์”

ฉันพยักหน้าและถาม “คุณรู้จักฉันเหรอคะ?”

“ครับ คุณคือเพื่อนสนิทของซัมเมอร์”

เขานิ่งไปสักพักก่อนจะลุกขึ้น เสื้อคลุมเขาลากยาวไปกับพื้น เขามองมาที่ฉันเล็กน้อย และเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม “คุณชิคก็อยู่ที่นี่ด้วยครับ”

ฉันชะงักไปทันทีและรีบเดินเข้าไปในกระท่อม

ฉันเห็นแซคคารี่อยู่ที่เฉลียงข้างประตู เขายืนอยู่ตรงนั้น และเอามือเท้าเอว เขายืนอยู่ในตำแหน่งเดียวกับบลูสัน! ยิ่งไปกว่านั้น ฉันกลับมองไม่เห็นเขาจากมุมมองของฉันโดยบังเอิญ

ฉันไม่รู้ว่าเขามาถึงก่อนแล้ว!

ขณะเดียวกัน สีหน้าของเขาก็ดูมืดมนอย่างน่าประหลาดใจ

ฉันเรียกอย่างแผ่วเบา “แซคคารี่ คุณก็อยู่ที่นี่ด้วย”

เขามองมาที่ฉัน และฉันก็เห็นความเยือกเย็นในแววตาของเขาอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ในตอนที่ฉันคิดว่าเขาคงจะเมินฉัน แต่เขากลับส่งเสียงตอบรับอย่างแผ่วเบา เขายังคงให้เกียรติฉันต่อหน้าบลูสันและซัมเมอร์!