บทที่ 662

ผ่านไปแล้ว 30 นาที หลังจากที่แซคคารี่ออกไป ฉันวางโทรศัพท์ลง และซัมเมอร์ก็กลับมาที่รีสอร์ตน้ำพุร้อนไม่นานหลังจากนั้น เธอเดินเข้ามาและเห็นแผลเป็นบนร่างกายฉัน ก่อนจะถามขึ้นอย่างประชดประชัน “ฉันเห็นเสื้อกับกางเกงผู้ชายอยู่แถว ๆ น้ำพุร้อน ดูเหมือนจะเป็นของชายผู้สันโดษและเย็นชาคนนั้น ตัวเธอแห้งเชียว เอ๋? ...ฉันมาผิดเวลาหรือเปล่านะ?”

ฉันลุกขึ้นไปแต่งตัวตรงหน้าซัมเมอร์และแซวเธอกลับ “เธอกับบลูสัน—“

เมื่อรู้ว่าฉันกำลังจะพูดอะไร ซัมเมอร์รีบขัด เธอเอ่ย “อย่าพูดบ้า ๆ นะ ฉันไม่ได้ทำอะไรกับบลูสัน... เขาไม่เหมือนกับแซคคารี่!”

ฉันยิ้มกว้างและถาม “ฉันไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย เธอเป็นคนพูดออกมาเอง แล้วอีกอย่าง ทำไมเธอถึงเปรียบเทียบเขากับแซคคารี่? บอกความจริงมา ถ้าเขาอยากจะทำ เธอจะให้เขาหรือเปล่า?”

ทันทีที่ได้ยินคำถามฉัน ซัมเมอร์ชะงักไปสักครู่ ก่อนเธอจะตอบ “ฉันคงไม่ยอมตอนนี้หรอก แต่ว่าถ้าเขาต้องการ ฉันก็จะไม่ปฏิเสธ เพราะเขาทำให้ฉันเป็นฉันได้อย่างทุกวันนี้ ฉันคือคุณนายไอเพียงคนเดียวในตระกูลไอ”

ฉันหมุนไปรอบ ๆ ต่อหน้าเธอ และจงใจถาม “ซัมเมอร์ เขาเป็นแค่คนที่เธอหลอกใช้หรือเปล่า?”

ซัมเมอร์ถอนใจและพูดออกมาเบา ๆ “ถึงแม้ฉันจะไม่อยากยอมรับมัน แต่นั่นก็คือความจริง อีกทางหนึ่ง มันก็ไม่ใช่การหลอกใช้เขา เพราะเขาเข้าใจดีว่าเป้าหมายของฉันคืออะไร และฉันยังคงอยากทำตามเป้าหมายนั่น บางทีนี่อาจเป็นการตอบแทน!”

ฉันถามด้วยความสงสัย “ตอบแทนอะไร?”

“ฉันเคยช่วยชีวิตเขาไว้ในอดีต ไม่ใช่ว่าเขาโชคดีที่ถูกฉันช่วยไว้หรอกนะ แต่ฉันโชคดีที่ได้ช่วยเขาไว้ ไม่อย่างนั้น ในตอนนี้ ฉัน... เขาอยู่ในชีวิตฉันเพียงห้าปี แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉันเชื่อเขาอย่างสุดหัวใจจนถึงตอนนี้ ฉันคิดว่าเขาเป็นคนที่ไม่น่าจะทรยศฉัน! ความเชื่อใจนี้มันช่างน่าเหลือเชื่อ บางครั้งฉันก็รู้สึกว่าโชคชะตานี่ช่างน่ามหัศจรรย์!”

ท่าทีของซัมเมอร์ดูสงบสุขอย่างน่าประหลาดใจ เธอไม่มีความเศร้าสักนิด

ราวกับว่าเธอสามารถยอมรับสถานการณ์ตอนนี้ได้อย่างสงบสุข

ยิ่งไปกว่านั้น เธอดูพึงพอใจ

หลังจากนั้นฉันก็ไม่รู้จะพูดอะไรอีก เคราะห์ดีที่ซัมเมอร์พูดต่อ “นี่ก็เริ่มมืดแล้ว เรากลับกระท่อมกันก่อนเถอะ หลังจากนั้นเธอค่อยส่งข้อความหาแซคคารี่ และให้เขาไปที่นั่น ที่นั่นอบอุ่นมากนะ”

ฉันพยักหน้าและพูด “ฟังดูดีนะ”

โทรศัพท์แซคคารี่อยู่กับฉัน แต่ฉันรู้ว่าผู้ช่วยแยร์มักจะอยู่ข้าง ๆ แซคคารี่เสมอ ดังนั้นฉันจึงโทรหาเขา

“แซคคารี่อยู่กับคุณหรือเปล่า?” ฉันถาม