บทที่ 686

ฉันไม่คิดว่าจู่ ๆ ซัมเมอร์จะฆ่าสเตลล่า เเต่ฉันก็เกิดรู้สึกโล่งอกขึ้นมาราวกับว่าภูเขาลูกใหญ่ที่ทับอยู่บนอกจู่ ๆ ก็ถูกยกออกไป หลังจากที่ได้ยินโจชัวร์บอกเรื่องนี้

ฉันรู้ว่าซัมเมอร์ทำเพื่อฉัน

เธอไม่อยากให้ฉันรู้สึกเเย่ เธอเลยลงมือทำเเทนฉันด้วยตัวของเธอเอง!

ฉันรู้สึกขอบคุณเเละก็รู้สึกสงสารเธอในเวลาเดียวกัน

ที่ต้องฆ่าคน ๆ หนึ่ง

มันพูดง่ายเเต่ลงมือทำได้ยาก

ยิ่งเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนอย่างซัมเมอร์เเล้วด้วย

อยู่ดี ๆ ฉันก็เข้าใจว่าเพื่อนรักของฉัน ซัมเมอร์ได้เปลี่ยนไปเเล้วหลังจากต้องผ่านเหตุการ์ณต่าง ๆ ที่ฉันไม่มีทางรู้เลย!

เธอไม่ใช่หญิงสาวที่เคยเป็นอีกต่อไป

ฉันนั่งอยู่ที่ร้านน้ำชาตลอดทั้งบ่ายวันนั้น มันเป็นเวลาสองชั่วโมงหลังจากที่โจชัวร์โทรหาฉัน เเล้วตอนนี้ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงเเล้ว

ฉันรู้ว่าเเซคคารี่รู้เรื่องนี้

เเต่ฉันก็ยังไม่รู้ว่าจะไปเจอหน้าเขาอย่างไรดี!

ฉันอยากจะหนีจากเรื่องนี้ไป

เเล้วเขาก็ยังไม่ได้ติดต่อฉันมาเลย

ฉันจิบชาเเก้วเเล้วเเก้วเล่า จนแอนนีโมนีรีบเตือนฉัน “เธอจะนอนไม่หลับถ้าเธอดื่มชาเยอะเกินไปนะ”

ฉันวางเเก้วชาลงซึ่งเป็นเวลาที่มาร์ตี้มาถึงร้านน้ำชาพอดี เขาประหลาดใจที่เห็นฉันเลยถามขึ้นมา “เธอรู้เรื่องเเม่ของเเซคคารี่ที่…”

ฉันตอบคำถามเขา “ฉันรู้”

“เเล้วเธอยังนั่งสบายใจอยู่ที่นี่เหรอ?”

ฉันพูดไม่ออก

มาร์ตี้พูดต่อไปตอนที่เขาเห็นฉันเงียบลง “เเซคคารี่ไม่มีความสัมพันธ์ในครอบครัว เเล้วคน ๆ เดียวที่เขาเเคร์ก็คือเเม่ของเขา คนที่คอยสนับสนุนเขาให้กลับไปยังตระกูลชิ คเเละสืบทอดธุรกิจของครอบครัวก็คือเเม่ของเขา! เเม่ของเขาก็ยังเป็นคนที่ให้กำเนิดเขามา ถึงเเม้ว่าเธอจะเเตกต่างจากที่เขาจินตนาการไว้ก็ตาม โหดร้าย เย็นชา เเละเห็นแก่ตัว เเถมยังไม่รักเขา เขาต้องการกำลังใจจากเธอตอนนี้นะ”

มาร์ตี้หยุดลงสักพัก “สุดท้ายเเล้ว เธอก็คือคนรักของเขา”

ฉันคือคนรักของเเซคคารี่…