บทที่ 689

แต่สิ่งเหล่านั้นที่เธอเขียน…

‘เเม่ไม่เคยรักลูกเลยจริง ๆ’

ที่สำคัญกว่านั้น เธอเน้นย้ำมันด้วยการเขียนติดกันหลายครั้ง ความจริงที่ว่าสเตลล่าไม่เคยรักแซคคารี่เลย…

ถ้าเเซคคารี่เห็นมัน เขาต้องรู้สึกผิดหวังเเน่ ๆ เเต่จดหมายนี้ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อเเซคคารี่! ไม่เพียงเเค่นั้น สเตลล่าเขียนว่าเเซคคารี่เป็นลูกนอกสมรสที่เกิดจากการมีชู้ของเธอ

ฉันสูดหายใจเข้าลึก ๆ เเล้วถามความคิดเห็นจากลีโอ “ในจดหมาย สเตลล่าเขียนว่าเธอไม่เคยรักแซคคารี่เลย นายคิดว่าฉันควรเอามันไปให้เเซคคารี่ดีไหม?”

ลีโอตอบกลับมาอย่างลังเล “นี่เป็นจดหมายที่เธอเขียนไว้ให้เเซคคารี่”

ลีโอบอกฉันเป็นนัยว่าให้มอบจดหมายนี้กับเเซคคารี่เป็นการส่วนตัว

ฉันถามเขาอย่างสงสัย “มีเเม่คนไหนที่ไม่ชอบลูกตัวเองบ้างไหม? ฉันยอมเต็มใจที่จะสละชีวิตของฉันเพื่อให้กำเนิดราฟและเบลล่า ทำไมเธอถึงทำกับเเซคคารี่เเบบนั้น ยิ่งตอนก่อนที่เธอจะตายด้วย? สเตลล่าเป็นผู้หญิงที่โหดร้ายเเละไร้หัวใจจริง ๆ!”

ลีโอพิจารณาก่อนที่เขาจะพูดอย่างไตร่ตรอง “นายท่าน คุณอาจจะลองมองจากมุมที่ต่างออกไปก็ไ้ด้นะครับ บางทีที่อดีตนายหญิงเขียนจดหมายเเบบนั้นก็เป็นเพราะว่าเธอไม่อยากให้คุณชิคต้องกังวลเกี่ยวกับเธอ เพราะสุดท้ายเเล้ว ไม่มีพ่อเเม่คนไหนที่ไม่รักลูกของตัวเองหรอก จริงไหมครับ? อดีตนายหญิงอาจจะมีความรู้สึกผิดอยู่เต็มหัวใจของเธอก็ได้”

ตอนที่ฉันได้ยินความคิดเห็นของลีโอ ฉันก็รู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย!

ฉันอ่านจดหมายต่อ

‘แม่ใช้ชีวิตของเเม่อย่างดื้อรั้น!

‘แม่ดื้อรั้นจนขนาดที่แม่แยกอยู่กับเขามานานหลายสิบปี เเม่ดื้อรั้นจนที่เเม่ยังคงทะเลาะกับเขาจนถึงวันสุดท้ายที่เขาจากไป เเม่ก็ยังคงตั้งคำถามอย่างดื้อรั้นว่าใครคือคนที่เขารัก เเม่ดื้อมากที่เเม่ไม่ยอมปล่อยเขาไป

‘เเม่ดื้อรั้นเกินไป

‘เเม่ดื้อเกินจนเเม่ทำเรื่องผิดพลาดมากมายในชีวิต เเต่เเม่ก็ไม่เคยเสียดายในการตัดสินใจของตัวเอง เเม่ไม่เคยเสียดายจนกระทั่งวันที่เเม่ต้องจากไป

‘เเซค

‘เเม่รู้ว่าอันตรายกำลังใกล้เข้ามาเเล้ว แม่สัมผัสได้ถึงความผิดหวังของลูกที่มีต่อเเม่

‘ลูกคงจะไม่อยากปกป้องเเม่อีกต่อไปใช่ไหม?

‘ลูกคงไม่ให้เเม่พึ่งพิงต่อไปอีกเเล้ว!

‘ตั้งเเต่นั้นมา ลูกก็มองเเม่ด้วยสายตาที่เย็นชา

‘เเต่ถึงเเม้ว่าลูกจะไม่ให้เเม่พึ่งพิงอีกเเล้ว เเม่ก็จะไม่โทษลูกหรอก เพราะสุดท้ายเเล้ว เเม่ก็ไม่เคยทำตัวดี ๆ กับลูกเลยในชีวิตนี้!