บทที่ 688

ฉันถือจดหมายอยู่ในมือของฉัน

และเพิ่งตระหนักได้ว่าจดหมายฉบับนี้ค่อนข้างหนัก เเต่ฉันก็ไม่ได้จะเปิดมันออก เพราะมันเป็นของของสเตลล่า

ถึงอย่างนั้นฉันก็รู้สึกประหลาดใจที่สเตลล่าเขียนจดหมาย

มันเหมือนกับว่าเธอรู้ว่าเธอจะไม่ได้มีชีวิตอยู่นาน!

ฉันเก็บซองจดหมายใส่กระเป๋าเเล้วจึงเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ คนใช้พาฉันเข้าไปที่ห้องโถงหลักที่เเซคคารี่ตั้งโรงศพของเเม่เขาไว้ที่นั่น

พิจารณาจากที่อดีตนายหญิงคนเก่าได้จัดงานศพก่อนที่ลูน่าจะจากไป เราไม่สามารถเชิญสมาชิกในตระกูลชิคคนอื่น ๆ มาร่วมงานศพได้ งานศพของสเตลล่าจะถูกจัดขึ้นได้อย่างลับ ๆ เท่านั้น

แซคคารี่ฝังร่างของสเตลล่าไว้ข้างพ่อของฉันได้อย่างเงียบ ๆ เเต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็รู้ว่าเธอไม่สมควรได้รับมัน​!

เเต่สเตลล่าคนล่าสุดได้จากไปแล้ว

ที่เเย่ที่สุด เธอจากไปอย่างโหดเหี้ยมเเบบนั้น ฉันเลยจะไม่ตัดสินว่าใครผิดใครถูกหรอก

ฉันยืนเฝ้าประตูหลักของห้องโถง ในขณะที่เเซคคารี่คุกเข่าลงที่หน้าโรงศพเเม่เขาเพื่อคอยเฝ้าเธอทั้งคืน

เวลาสองปีที่ผ่านมานี้เป็นไปอย่างไม่สงบสุข เนื่องจากคนหลายคนได้จากเราไป!

พ่อเเท้ ๆ ของฉัน แม่ทั้งสองของเเซคคารี่ และเเม่เเท้ ๆ ของฉันได้จากเราไปในเวลาสองปีนี้ เเซคคารี่เเละฉันได้จัดงานศพอย่างน้อยสี่งานในเวลาที่ผ่านมานี้

ฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้นนาน ไม่นานหลังจากนั้นฉันก็เดินทางกลับไปที่พักของเเซคคารี่ ดอกแดฟโฟดีลได้เหี่ยวเฉาลงเเล้ว ใบของต้นเมเปิ้ลก็เปลี่ยนเป็นสีเเดงหมดทั้งต้นในเดือนสิงหาคม

ฉันนั่งลงที่หน้าประตู แล้วมองไปยังทะเลสาปตรงสนามด้านหน้า พร้อมกับครุ่นคิดเรื่องต่าง ๆ ไม่ว่าการจากไปของพ่อแม่เเท้ ๆของฉัน หรือเเม่ทั้งสองของเเซคคารี่ มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกเศร้าในหัวใจขนาดนั้น

ฉันเเค่รู้สึกเสียดายเเละเศร้าใจที่เเม่ของฉันจากไป เราพบกันเพียงไม่กี่ครั้ง เเล้วเราก็ยังไม่ได้ผูกพันกันเลย เเต่ฉันก็เข้าใจว่าเธอรักฉัน!

ฉันถอนหายเเล้วพึมพำออกมา “ฉันไม่ใช่คนเลือดเย็นนะ”

ฉันไม่เคยเป็นคนเลือดเย็น ในทางกลับกันฉันเป็นคนเลือดร้อน พร้อมกับเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในหัวใจที่อบอุ่นของฉัน ไม่อย่างนั้น ฉันคงไม่รักดิกสันขนาดนั้นหรอก

ลีโอบังเอิญได้ยินฉันพูดบางอย่าง เขาเลยถามขึ้น “นายท่าน คุณพูดอะไรหรือเปล่าครับ?”

“ป่าวหรอก ฉันก็เเค่ระบายสิ่งที่ไม่ยั่งยืนในชีวิตเเค่นั้นเเหละ” ฉันตอบ

ฉันไม่เคยคิดที่ว่าตัวเองจะกลายเป็นสายเลือดเดียวที่หลงเหลืออยู่ในตระกูลชิค ฉันไม่รู้ว่าตระกูลชิคจะจบลงด้วยการเป็นตัวสนับสนุนและอำนาจของฉัน

ฉันนึกถึงจดหมายของสเตลล่าในกระเป๋าของฉันเลยเกิดความลังเลว่าฉันควรจะเปิดมันดีไหม เเต่ฉันก็รู้สึกว่ามีวัตถุเเข็ง ๆ บางอย่างอยู่ในนั้น

ฉันเปิดซองจดหมายขึ้นมาเเล้วเห็นสร้อยคออยู่ในนั้น มันเป็นสร้อยคอที่มีจี้เพชรเม็ดหนึ่งห้อยอยู่ และมันดูเก่ามาก

ฉันเห็นจดหมายที่สเตลล่าเขียน มันมีคำเขียนส่งท้ายอยู่ในนั้นเยอะมาก

‘แซคคารี่ที่รัก’

‘เเม่ฆ่าเเม่ของเเคโรไลน์ นี่เป็นสิ่งที่เเม่ต้องการมานาน แม่เลยไม่เคยเสียดายกับสิ่งที่เเม่ทำลงไป ถึงเเม้ว่าแคโรไลน์คงจะไม่ยอมยกโทษให้เเม่ แล้วเเม่ก็รู้ว่าลูกชายบุญธรรมของเธออีกคนก็คงจะไม่ปล่อยเเม่ไปเช่นเดียวกัน เเต่เเม่ก็ไม่เคยเสียดายกับสิ่งที่ทำเลย

‘ด้วยเหตุผลว่าในที่สุดแม่จะได้ปลดปล่อยความเกลียดชังออกไปจากหัวใจได้สักที

‘แม่ไม่มีสิ่งอะไรที่ต้องการเหลือในโลกนี้เเล้ว รวมถึงลูกด้วย

‘แซค อย่าโทษเเม่ที่โหดร้ายเเบบนี้เลยนะ