บทที่ 713

ช่วงนี้อากาศในเมืองอู๋ดีมาก ในคืนนั้นดวงดาวปรากฎขึ้นบนท้องฟ้ายามค่ำคืนกับพระจันทร์ที่ส่องแสงละมุน!

ลีโอตอบอย่างสุภาพ “ผมเพิ่งเดินทางมาถึงครับ”

ฉันมองไปที่เขา เขาดูเหนื่อยล้ามาก “นายไม่ได้หยุดไปพักเหรอ?” ฉันถาม

“ไม่ต้องกังวลครับ” เขาตอบ “ผมห่างหายจากหน้าที่รับผิดชอบของผมเป็นเวลานาน”

ฉันตบบ่าของเขา “ฉันโอเคกับการพักของนายนะ มันไม่นับว่าเป็นการหยุดจากหน้าที่สักหน่อย หยุดพักผ่อนอีกสักสองวันเถอะ”

“นายท่าน ผมสบายดีครับ” เขายืนกราน “คุณกำลังจะไปไหนเหรอครับ?”

ฉันไม่สามารถโน้มน้าวให้เขาเปลี่ยนใจได้ ฉันเลยไม่พูดอะไรต่อ แต่กลับไปที่ร้านน้ำชาน้องแมวกับเขาแทน

ตอนที่ฉันไปถึงที่นั่น ฉันก็ต้องแปลกใจที่เห็นซัมเมอร์อยู่ที่นั่นด้วย เธอกำลังชงชาอยู่ที่ข้างหน้าต่างตอนที่ฉันไปถึง

ฉันเดินเข้าไปนั่งตรงข้ามเธอ แล้วถามอย่างสงสัย “เธอไปไหนมา?”

หลังจากที่เธอฆ่าสเตลล่า เธอก็ไม่ได้ปรากฎตัวในที่สาธารณะอีกเลย

ซัมเมอร์เทชาลงแก้วแล้วพูด “ฉันก็อยู่ที่เมืองอู๋มาตลอดนั่นแหละ แต่ว่าฉันไม่ได้เป็นอิสระ ฉันเลยติดต่อเธอไม่ได้ เธอกำลังหาใครอยู่เหรอ?”

ฉันเก็บเรื่องที่เธอฆ่าสเตลล่าให้กับฉันอย่างก่อน ฉันคิดว่าฉันควรจะคุยกับเธอเกี่ยวกับรายละเอียดของเหตุการณ์ตอนที่เรามีเวลาว่างแล้ว

“ยาราน่ะ” ฉันตอบ “เธอยังมาไม่ถึง”

ยารามาถึงเวลาเดียวกันกับตอนที่ฉันพูด เธอเปิดประตูเข้ามาแล้วเห็นซัมเมอร์และฉัน เธอดูหดหู่ตอนที่เธอเดินเข้ามาหาเรา

“ฉันโมโหมาก” เธอบ่น

ซัมเมอร์เลยถามก่อน “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”