บทที่ 714

มันคงดูไม่เหมาะสักเท่าไหร่ที่ฉันจะอธิบายเหตุผลว่าทำไมวอลเลซถึงใส่หูฟัง!

ตั้งแต่ที่แม่จากไป ราชวงศ์ฝรั่งเศสก็ตกอยู่ในกำมือของฉัน และวอลเลซก็ยังคงเป็นสมาชิกของราชวงศ์ฝรั่งเศสอยู่ ฉันมีเหตุผลที่จะปกป้องเขา

ฉันคิดก่อนที่จะอธิบายการกระทำของวอลเลซอย่างระมัดระวัง

“มันเป็นความผิดของเขาที่โชว์ฉากพวกนั้นให้เธอดู ก่อนที่แม่ของฉันจะจากไป เธอบอกฉันว่าเขามีสุขภาพจิตที่ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่นัก… แต่วอลเลซคนที่ฉันรู้จักไม่ได้เลวร้ายเลยนะ เขาก็แค่ขาดความรักแค่นั้นเอง เขาเลยเป็นห่วงครอบครัวมาก”

ตอนที่ยาราได้ยินฉันปกป้องวอลเลซ เธอก็ผ่อนคลายท่าทางของเธอลง “ฉันไม่ได้โมโหเขาขนาดนั้นหรอก ฉันก็แค่ไม่รู้จะไปเจอหน้าแลนซ์อย่างไรแค่นั้นเอง”

ปัญหาของยาราเป็นปัญหาที่ค่อนข้างน่าปวดหัว ถ้าเธอแก้ไขมันไม่ได้ เธอก็คงจะต้องหลบหน้าแลนซ์ตลอดไป

ฉันดื่มชาที่เหลืออยู่ในแก้วก่อนที่จะถามเธอ “ครั้งล่าสุดที่ฉันถามว่าเธอท้องหรือเปล่า เธอรีบปฏิเสธทันที ฉันไม่คิดว่าพวกเธอทั้งสองคนยังไม่ได้ผ่านจุดนั้นมาแล้ว จะให้ฉันจะอธิบายบุคลิกของแลนซ์ยังไงดีล่ะ… อืม เขาไม่ค่อยชอบรุกเท่าไหร่ แล้วก็ค่อนข้างเหมือนกับแซคคารี่น่ะ ฉันแนะนำให้เธอเป็นคนเริ่มก่อน แต่เธอจะทำมันไหม?”

ซัมเมอร์จับประเด็นจากคำพูดของฉันได้เลยถามขึ้น ฉันส่งยิ้มอย่างรู้กันให้เธอแล้วหัวเราะออกมา “เธอเดาออกหนิ!”

ซัมเมอร์กับฉันเป็นเพื่อนกันมานาน มันเป็นเรื่องปกติที่เราจะพูดแหย่กันตลอด แต่ยาราก็ยังบริสุทธิ์อยู่ เธอเลยหน้าแดงขึ้นมาทันที

เธอเสียงสั่นตอนที่เธอพูดกลับมา “อย่าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าฉันนะ...”

ยาราหยุดทันที แล้วเธอก็ดูเศร้าขึ้นมา

“ฉันยังบริสุทธิ์อยู่ แล้วก็ไม่รู้ประสีประสาด้วย พวกเธอคุยเรื่องอะไรไร้สาระอะไรต่อหน้าฉันเนี่ย?” จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นทันที “ฉันคุยกับพวกเธอต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว!”

ยารายังไม่ได้ดื่มชาของเธอ แต่เธอก็จากไปอย่างเร่งรีบ ฉันถอนสายตาออกมาจากเธอ แล้วซัมเมอร์กับฉันก็มองหน้ากัน

“เธอทำให้สาวน้อยของเรากลัวหนีไปเลย” ฉันบ่นซัมเมอร์

ซัมเมอร์แก้ไข ​“อายุสิบเก้าปีนี่ไม่ใช่เด็กแล้วนะ”

ซัมเมอร์เม้มปากเข้าหากัน ตอนที่เธอเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง จู่ ๆ ยาราก็หันกลับมา