บทที่ 744

ฉันฟังคำพูดของเขาแล้วพูดต่อ “ใช่ค่ะ ยาราเป็นคนแนะนำเรื่องนี้! ถ้าเกิดว่าเธอไม่ได้แนะนำละก็ ฉันคงไม่คิดที่จะทำมัน....”

ฉันอธิบาย “ฉันให้คุณเป็นสิ่งสำคัญลำดับแรกในใจของฉัน ฉันอยากจะใส่ใจความรู้สึกของคุณก่อนที่จะไปใส่ใจคนอื่น คุณเข้าใจฉันใช่ไหมคะ?”

“ฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณนายชิคมาตลอดอยู่แล้ว” แซคคารี่ยืนยัน

มันเป็นเรื่องง่ายที่จะคุยกับเขา ฉันโชคดีแค่ไหนที่ได้เจอเขาในชีวิตนี้ นั่นเป็นความคิดและความรู้สึกจริง ๆ ของฉัน!

ฉันไม่สามารถเว้นระยะห่างจากเขาได้เลยสักนิดเดียว ฉันเงยหน้าขึ้นไปจูบที่คางของเขาแล้วไล้ริมฝีปากไปตามใบหน้าเขา มันดูเหมือนว่าฉันได้ไปยั่วยวนเขาเข้าแล้ว เขาสวมกอดฉันแน่นขึ้น จนทำให้ฉันขยับไปไหนไม่ได้

“ชื่อที่สองของฉันคือสปีเกล” จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมา

ฉันตอบเขา “ฉันรู้แล้วค่ะ!”

“วันนี้ฉันได้ยินซัมเมอร์เรียกสามีของเธอว่าพี่ และด้วยเหตุผลบางอย่าง มันฟังดูรื่นหูฉันดี ฉันก็เลยอยากให้เธอ…”

ฉันยกยิ้มที่ร่าเริงของฉัน “พี่รองคะ พี่อยากได้ยินฉันเรียกพี่แบบนั้นเหรอคะ?”

สายตาของแซคคารี่สั่นไหวเล็กน้อย เขาถึงกับถามฉันด้วยน้ำเสียงขอร้อง “ได้ไหม? ไม่เคยมีใครเรียกฉันแบบนั้นมาก่อนเลย”

“อย่ามาโกหกฉันนะ ไม่เคยมีใครเรียกคุณว่าพี่มาก่อนเลยเหรอคะ?”

“เอ่อ เอ็มมี่เรียกฉันแบบนั้นตลอดตอนที่เธอยังเด็ก แต่ฉันไม่เคยตอบรับเธอเลย ถ้าจะให้พูดแบบนั้นแล้วละก็ ไม่เคยมีใครเรียกฉันแบบนั้นมาก่อน” แซคคารี่อธิบาย

ท่าทางของเขาตอนที่พยายามให้ฉันตกลงกับคำขอของเขานั้นน่ารักมาก เขาเหมือนกับเด็กน้อยที่กำลังขอลูกอมจากฉัน เขาหวังว่าฉันจะตกลงกับคำขอของเขาแล้วให้ลูกอมเป็นรางวัล

เขาเป็นผู้ชายที่เปลี่ยนแปลงมาก่อนหน้านี้ ฉันมีความสุขที่ได้ใช้เวลากับเขามาก!

ฉันยิ้มอย่างมีความสุขแล้วถามเขา “งั้นฉันจะได้รางวัลอะไรตอบแทนไหมคะ?”

“หืม?” แซคคารี่ถามกลับด้วยเสียงสูง “เธออยากได้อะไรล่ะ?”

“จะให้ทุกอย่างที่ฉันขอเลยหรือเปล่าล่ะคะ?” ฉันถาม

“เบล เธอน่าจะรู้อยู่แล้วว่าฉันจะให้ทุกอย่างที่เธอต้องการ” แซคคารี่ตอบ

คำพูดหวาน ๆ ที่เขาพูดออกมาอย่างไม่ตั้งใจนั้นปักลงมาที่ใจของฉัน!

ฉันไล้ริมฝีปากของฉันบนคางของเขาแล้วจูบเขาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่มันก็ยังไม่เพียงพอ ฉันเลยกัดที่ปลายคางของเขาเรื่อย ๆ เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาอันร้อนแรงสักพัก ฉันไม่ได้ทำตามสิ่งที่เขาขอหรือเรียกเขาว่าพี่

มันมีความผิดหวังฉายอยู่บนใบหน้าของเขาเล็กน้อย

“ที่รัก เธอนี่มันซุกซนจริง ๆ”